III KO 81/15

Sygn. akt III KO 81/15

POSTANOWIENIE

Dnia 10 grudnia 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Włodzimierz Wróbel

po rozpoznaniu na posiedzeniu w Izbie Karnej w dniu 10 grudnia 2015 r.,

zażalenia E. W. na zarządzenie Przewodniczącego III Wydziału Karnego Sądu Najwyższego z dnia 7 października 2015 r., o odmowie przyjęcia osobistego wniosku skazanego o wznowienie postępowania w sprawie Sądu Okręgowego w Białymstoku (sygn. akt III K 111/13) zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 3 kwietnia 2014 r. (sygn. akt II AKa 54/14)

p o s t a n a w i a:

utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

W dniu 29 czerwca 2015 r. do Sądu Najwyższego przekazany został przez Sąd Apelacyjny w Białymstoku wniosek E. W. o wznowienie postępowania w sprawie rozpoznanej przez Sąd Okręgowy w Białymstoku pod sygnaturą II K 111/13 zawierający wniosek o wyznaczenie obrońcy z urzędu dla celów sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania.

Wyznaczony skazanemu obrońca w piśmie z dnia 21 sierpnia 2015 r. wskazał, że nie stwierdził podstaw do wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowania. W związku z tym, zarządzeniem z dnia 21 sierpnia 2015 r. (doręczonym skazanemu w dniu 31 sierpnia 2015 r.) wezwano go do uzupełnienia w terminie 7 dni braku formalnego pisma przez sporządzenie i podpisanie wniosku o wznowienie przez obrońcę z wyboru pod rygorem odmowy przyjęcia jego osobistego wniosku.

Skazany w pismach kierowanych do Sadu Najwyższego kwestionował kompetencje i sposób działań wyznaczonego obrońcy z urzędu, domagając się wyznaczenia kolejnego obrońcy z urzędu. Zarządzeniem z dnia 15 września 2015 r. Przewodniczący III Wydziału Karnego Izby Karnej Sądu Najwyższego odmówił wyznaczenia kolejnego obrońcy, wyznaczając po raz kolejny 7 dniowy termin do uzupełnienia braku osobistego wniosku o wznowienie postępowania przez sporządzenie i podpisanie wniosku o wznowienie przez obrońcę z wyboru pod rygorem odmowy jego przyjęcia.

Zarządzeniem z dnia 7 października 2015 r. Przewodniczący III Wydziału Karnego Izby Karnej Sądu Najwyższego odmówił przyjęcia osobistego wniosku o wznowienie sporządzonego przez samego skazanego z uwagi na brak usunięcia braków formalnych tego pisma, o których mowa powyżej.

W dniu 20 października 20115 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło zażalenie na powyższe zarządzenie, w którym skazany w zasadzie po raz kolejny kwestionuje swoją winę, nie przedstawiając żadnych argumentów związanych z meritum skarżonego zarządzenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Nie ulega wątpliwości, że skazany wbrew wezwaniu w trybie art. 120 § 1 k.p.k. nie uzupełnił braku osobistego wniosku o wznowienie postępowania przez sporządzenie i podpisanie wniosku o wznowienie przez profesjonalnego obrońcę z wyboru. Wobec tego uznać należy, że zarządzenie z dnia 7 października 2015 r. jest prawidłowe, a skarżący nie przedstawił żadnych racji dla jego podważenia.

W tej sytuacji należało orzec jak w sentencji.