Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2017-12-14
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoTreść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.
Sygn. akt III KO 75/17
POSTANOWIENIE
Dnia 14 grudnia 2017 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Michał Laskowski (przewodniczący)
SSN Krzysztof Cesarz (sprawozdawca)
SSN Józef Szewczyk
w sprawie A. K.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 14 grudnia 2017 r.,
zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Najwyższego – Izba Karna
z dnia 12 września 2017 r., sygn. akt III KO 75/17
o odmowie przyjęcia jako oczywiście bezzasadnego,
wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w S.
z dnia 19 lutego 2014 r., III Kow […] wz, utrzymanym w mocy postanowieniem Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 2 kwietnia 2014 r., II AKzw […],
o odmowie warunkowego przedterminowego zwolnienia,
na podstawie art. 545 § 3 zd. ostatnie k.p.k., art. 437 § 1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.
UZASADNIENIE
Z uzasadnienia zażalenia wynika, że skarżący dopatruje się podstawy wznowienia postępowania w art. 540 § 3 k.p.k. Pomija jednak oczywiste zapatrywanie wyrażone w zaskarżonym postanowieniu, że warunkiem zastosowania tego przepisu jest istnienie rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na mocy umowy ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską, wydanego w sprawie skazanego, albo rozstrzygnięcia wprawdzie odnoszącego się do innej osoby, lecz stwierdzającego tożsame w układzie okoliczności faktyczno – prawnych naruszenia przepisów prawa międzynarodowego. Nie jest zatem wystarczające, jak czyni się to we wniosku i powtarza w zażaleniu, wskazanie jako naruszonych przepisów Traktatu o Unii Europejskiej i Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, ani też powołanie się na określone orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Luksemburgu, lecz bez wskazania, że choć jedno z nich spełnia, wymieniony przez Sąd I instancji, warunek wznowienia postępowania na podstawie art. 540 § 3 k.p.k. Bezzasadny okazał się również niczym nieumotywowany zarzut obrazy art. 366 k.p.k. (zapewne § 1 – przyp. SN). W myśl tego przepisu przewodniczący ma baczyć, aby zostały wyjaśnione wszystkie okoliczności sprawy, ale nie oznacza to, iż na sądzie, do którego wpłynął wniosek o wznowienie postępowania, ciąży obowiązek ustalenia właściwej podstawy tego wniosku i wyręczanie wnioskodawcy w wykazaniu, że zachodzą przesłanki do jego uwzględnienia. Trafne zatem okazało się zaskarżone postanowienie, a chybione – zażalenie.
Dlatego postanowiono jak na wstępie.
l.n
