III KO 63/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 17 marca 2026 r.
SSN Barbara Skoczkowska
w sprawie B. C. oskarżonego z art. 157 § 1 k.k.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu bez udziału stron,
w dniu 17 marca 2026 r.
wniosku Sądu Rejonowego w Rzeszowie o przekazanie sprawy do rozpoznania
innemu sądowi równorzędnemu,
na podstawie art. 37 k.p.k.
postanawia:
nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Rzeszowie postanowieniem z dnia 23 grudnia 2025 r., sygn.
II K 521/25, zwrócił się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie do
rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu sprawy B. C.. W złożonym wniosku
orzekający w sprawie jednoosobowo sędzia X. Y. przedstawił obszerną
argumentację wskazującą na wystąpienie w Sądzie Rejonowym w Rzeszowie
uchybień dotyczących bezpodstawnego zobowiązania go do orzekania w II
Wydziale Karnym.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniosek Sądu Rejonowego nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż
przytoczone w nim argumenty nie wskazują, aby w przedmiotowej sprawie
zaistniały przesłanki skutkujące koniecznością przekazanie sprawy innemu
III KO 63/26
2
równorzędnemu sądowi i to z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości.
Oczywistym jest, że zarówno zachwianie swobody orzekania jak i obawa o
rozpoznanie sprawy w sposób obiektywny są czynnikami warunkującymi
skorzystanie z instytucji art. 37 k.p.k., jednakże przepis ten nie służy do
rozwiązywania bieżących problemów organizacyjnych sądu. Nie powielając
argumentacji zawartej w bardzo wielu wcześniejszych orzeczeniach wydanych
przez Sąd Najwyższy z wniosku tego Sądu, w którym jednoosobowo orzekał sędzia
X. Y., wskazać należy, że obecny wniosek złożony w trybie art. 37 k.p.k. jest
kolejną próbą nadużycie tej instytucji mającą prowadzić do rozstrzygnięcia sporu
tego sędziego z kierownictwem Sądu. Wcześniej sędzia X. Y. nieudolnie próbował
zawiesić postępowanie w tej sprawie, a po uchyleniu jego postanowienia z dnia 8
października 2025 r., złożył do Sądu Okręgowego w Rzeszowie wniosek z 24
listopada 2025 r. o rozstrzygnięcie wątpliwości co wykonania orzeczenia tego sądu
z 14 listopada 2025 r., którym to postanowieniem uchylono postanowienie o
zawieszeniu postępowania. Podkreślić należy, ż takie postępowanie sędziego w tej
sprawie spowodowało już wniesienie przez pokrzywdzonego skargi na
przewlekłość postępowania jak i wniosku o wyłączenie sędziego X. Y., o co
prawdopodobnie sędziemu właśnie chodzi.
Zwracanie się w takiej sytuacji do Sądu Najwyższego z wnioskiem w trybie
art. 37 k.p.k. jest niedopuszczalne i wskazuje na całkowite niezrozumienie istoty
wymiaru sprawiedliwości i sprawowanego urzędu sędziego szczególnie, że sędzia
X. Y. zauważa w swoim postanowieniu z dnia 23 grudnia 2025 r., iż znane jest mu
orzecznictwo Sądu Najwyższego odnoszące się do rozwiazywania bieżących
problemów organizacyjnych sądów.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak wyżej.
[J.J.]
[r.g.]
III KO 63/26
3
