III KO 58/16

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2016-09-30

Dane orzeczenia

SygnaturaIII KO 58/16
Data orzeczenia2016-09-30
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział III
SędziowieSSN Krzysztof Cesarz, SSN Jarosław Matras, SSN Jacek Sobczak, SSN Krzysztof Cesarz (przewodniczący), SSN Jarosław Matras (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt III KO 58/16

POSTANOWIENIE

Dnia 30 września 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Cesarz (przewodniczący)
SSN Jarosław Matras (sprawozdawca)
SSN Jacek Sobczak

w sprawie A. K.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 30 września 2016 r.

z urzędu

w przedmiocie stwierdzenia podstaw do wznowienia z urzędu postępowania sądowego prawomocnie zakończonego postanowieniem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 30 grudnia 2015 r., sygn. akt II AKzw (…),

utrzymującego w mocy postanowienie Sądu Okręgowego w L. z dnia 4 grudnia 2015 r., sygn. VI Kow (…)

postanowił:

nie stwierdzić podstaw do wznowienia z urzędu postępowania prawomocnie zakończonego postanowieniem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 30 grudnia 2015 r., sygn. akt II AKzw (…).

UZASADNIENIE

We wniosku z dnia 5 lipca 2016 r. skazany wskazał, że się w niniejszym postępowaniu zaistniało uchybienie wymienione w art. 439 § 1 pkt. 10 k.p.k. Jak wynika z dalszej części wywodu skazanego jest on osobą pozbawioną wolności i nie brał udziału w postępowaniu odwoławczym, a także nie miał ustanowionego wówczas obrońcy z urzędu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Treść wniosku wskazuje na konieczność zbadania, czy w toku postępowania objętego wnioskiem o wznowienie postępowania zaistniała okoliczność skutkująca koniecznością wznowienia postępowania z urzędu (art. 542 § 3 k.p.k.). Przeprowadzona analiza toczącego się postępowania w przedmiocie warunkowego przedterminowego zwolnienia nie pozwala na stwierdzenie, aby w jego toku zaistniało uchybienie określone w treści art. 439 § 1 k.p.k. Wbrew sugestiom skazanego jego obecność na posiedzeniu Sądu Apelacyjnego w (…) procedującego w przedmiocie złożonego zażalenia nie była obowiązkowa, tak jak i nie było w toku tego postępowania podstawy do obligatoryjnej obecności obrońcy (art. 8 § 2 k.k.w.). Skoro zatem nie istniała jakakolwiek przesłanka do obligatoryjnego udziału obrońcy skazanego w toku posiedzenia, to nie można stwierdzić, aby w tej sprawie istniały podstawy do wznowienia z urzędu postępowania w przedmiocie warunkowego przedterminowego zwolnienia.

Z tych powodu należało orzec jak w postanowieniu.

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)