Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2014-07-08
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoTreść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.
Sygn. akt III KO 40/14
POSTANOWIENIE
Dnia 8 lipca 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Józef Dołhy (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Przemysław Kalinowski
SSN Dariusz Świecki
w sprawie z zażalenia D. P. na postanowienie Prokuratora Rejonowego w R. z dnia 28 listopada 2013r. o odmowie wszczęcia śledztwa o czyn z art. 191§ 1 kk
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 8 lipca 2014 r.,
wniosku Sądu Rejonowego w R. z dnia 08 maja 2014r. o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu (sygn. II Kp (…)) ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości;
postanowił:
odmówić przekazania sprawy .
UZASADNIENIE
Podstawą wystąpienia z wnioskiem o przekazanie sprawy w trybie art. 37 k.p.k. są wyrażane przez autora zażalenia zastrzeżenia, co do możliwości bezstronnego rozpoznania sprawy przez sąd właściwy. Zdaniem Sądu występującego okoliczność ta uzasadnia zastosowanie instytucji z art. 37 k.p.k.
Sąd Najwyższy nie podzielił tego stanowiska.
Przepis art. 37 k.p.k. ma charakter wyjątkowy, zatem konieczną przesłanką skorzystania z właściwości delegacyjnej na jego podstawie, jest realne zagrożenie obiektywizmu w orzekaniu. Wskazane we wniosku okoliczności, oparte na przypuszczeniach i założeniach o charakterze hipotetycznym, wyrażonych przez stronę postępowania, nie mogą stanowić wystarczającego powodu do przekazania sprawy do rozpoznania innemu równorzędnemu sądowi. Brak jest bowiem realnych podstaw do uznania, by tego rodzaju sytuacja mogła mieć wpływ na niezależność i zdolność obiektywnego orzekania sędziów sądu właściwego.
Z tych powodów orzeczono jak na wstępie.
