Sąd Najwyższy

III KO 32/14

postanowienie SN z dnia 2014-06-10

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaIII KO 32/14
Data orzeczenia2014-06-10
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział III
SędziowieSSN Małgorzata Gierszon, SSN Jarosław Matras, SSN Andrzej Ryński, SSN Małgorzata Gierszon (przewodniczący), SSN Jarosław Matras (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt III KO 32/14

POSTANOWIENIE

Dnia 10 czerwca 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Małgorzata Gierszon (przewodniczący)
‎
SSN Jarosław Matras (sprawozdawca)
‎
SSN Andrzej Ryński

w sprawie R. M.

oskarżonego z art. 286 § 1 k.k. i in.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 10 czerwca 2014 r.,

wniosku Sądu Rejonowego w T. w sprawie sygn. akt VIII K (…)

w przedmiocie przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu

na podstawie art. 37 k.p.k.

p o s t a n o w i ł

sprawę VIII K (…) przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w G.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2014 r. Sąd Rejonowy w T. wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie w trybie art. 37 k.p.k. niniejszej sprawy do Sądu Rejonowego w G., wskazując w pierwszej części swojego postanowienia na okoliczności dowodowe, które skutkują koniecznością przesłuchania oskarżonego przed sądem, co zważywszy na jego stan zdrowia stwierdzony opinią biegłego lekarza sądowego, jest niemożliwe przed Sądem Rejonowym w T., zaś możliwe tylko przed sądem miejsca zamieszkania oskarżonego, tj. Sądem Rejonowym w G..

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek w aktualnym stanie rzeczy jest zasadny. Obecny stan sprawy wynikający z konsekwencji odroczenia rozprawy w dniu 12 grudnia 2013 r. (skutek zmiany trybu na tryb zwyczajny) oraz posiadania informacji o niemożności stawiennictwa oskarżonego przed Sądem Rejonowym w T., wymaga przekazania sprawy do sądu miejsca zamieszkania oskarżonego, tak aby w końcu mogło dojść do rozpoznania sprawy. Chociaż trudno nie dostrzec, że to sąd I instancji bardziej dbał o prawo oskarżonego do obrony niż sam oskarżony, który zachował zupełną bierność pomimo wiedzy o postępowaniu karny (również na etapie sądowym – np. k.145), to uwzględniając treść zeznań pokrzywdzonego zasadnym jest przekonanie występującego sądu co do podjęcia próby odebrania wyjaśnień od oskarżonego w postępowaniu sądowym (jeśli oczywiście nie odmówi składania wyjaśnień). Zważywszy na ten fakt i uwzględniając treść opinii biegłego lekarza (k. 173 -176) celowe i konieczne jest – z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości rozumiane jako stworzenie warunków procesowych do rozpoznania sprawy – przekazanie sprawy do Sądu Rejonowego w G.

Z tych powodów orzeczono jak w postanowieniu.

Zapytaj AI o to orzeczenie