POSTANOWIENIE

Dnia 4 kwietnia 2024 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marek Siwek

w sprawie zażalenia P. K.

na postanowienie Prokuratora Rejonowego w Staszowie

z dnia 27 listopada 2023 r., sygn. akt […]

o odmowie wszczęcia dochodzenia

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 4 kwietnia 2024 r.,

wniosku Sądu Rejonowego w Końskich

zawartego w postanowieniu z dnia 16 lutego 2024 r., sygn. akt II Kp 10/24

o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu,

na podstawie art. 37 k.p.k.

p o s t a n o w i ł

wniosku nie uwzględnić.

UZASADNIENIE

Przed Sądem Rejonowym w Końskich zawisła sprawa z zażalenia pokrzywdzonego P. K. na postanowienie Prokuratora Rejonowego w Staszowie z 27 listopada 2023 r., sygn. akt […] o odmowie wszczęcia dochodzenia.

Wskazanym wyżej postanowieniem Sąd Rejonowy w Końskich wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem, w trybie art. 37 k.p.k., o przekazanie jej do rozpoznania innemu równorzędnemu sądowi z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, z uwagi na osobę pokrzywdzonego P. K. , który jest czynnym zawodowo [...], podobnie jak jego ojciec, występującym w sprawach rozpoznawanych przed miejscowo właściwym Sądem. Nadto matka jego jest emerytowanym […] Sądu Rejonowego w Końskich, która jest znana z racji kontaktów zawodowych i prywatnych sędziom orzekającym w tym Sądzie. Ta sytuacja stwarza obawę o powstanie w odbiorze zewnętrznym przekonania o braku bezstronności w rozpoznaniu tej sprawy przez miejscowo właściwy Sąd.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

Wniosek nie jest zasadny.

W niniejszej sprawie, wbrew twierdzeniom Sądu Rejonowego w Końskich, nie zachodzą przesłanki uzasadniające skorzystanie z art. 37 k.p.k. Zmiana właściwości sądu, o której mowa w tym przepisie, ma służyć wyeliminowaniu potencjalnego zagrożenia dla dobra wymiaru sprawiedliwości związanego z faktem rozpoznania sprawy przez sąd właściwy. Skorzystanie z właściwości delegacyjnej może nastąpić zupełnie wyjątkowo, a więc w sytuacji, gdy zachodzi konieczność zabezpieczenia realizacji konstytucyjnego prawa do rzetelnego (jawnego, sprawiedliwego) przeprowadzonego przez bezstronny i niezależny sąd oraz bez nieuzasadnionej zwłoki procesu (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP). Takie okoliczności i zagrożenia z pewnością nie występują w niniejszej sprawie.

Do Sądu Rejonowego w Końskich wpłynęło zażalenie P. K. , na postanowienie Prokuratora Rejonowego w Staszowie z 27 listopada 2023 r., sygn. akt […], wydane na postawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k., o odmowie wszczęcia dochodzenia, w sprawie niestosowania się […] 2023 r. w K., woj. [...] do orzeczonego wyrokiem z dnia 22 lutego 2023 r., sygn. akt II K […] środka karnego w postaci zakazu konstatowania się oraz zakazu zbliżania się do pokrzywdzonego, tj. o popełnienie przestępstwa z art. 244 k.k.

Podnoszone przez Sąd Rejonowy okoliczności, że pokrzywdzony P. K. jest czynnym […], który wraz ze swoim ojcem prowadzi kancelarię […] na terenie K., i obaj występują w spawach rozpoznawanych przed miejscowo właściwym Sądem, zaś matka pokrzywdzonego, E. K. do […] 2018 r. była najpierw […] Oddziału […], następnie […] Sądu Rejonowego w Końskich, nie stanowią wystarczających przesłanek do skorzystania z instytucji art. 37 k.p.k.

Relacje czysto zawodowe jakie zachodzą między sędziami orzekających w miejscowo właściwym Sądzie a […] reprezentującym strony, są wynikiem specyfiki tej pracy i zwodu, stanowiąc dość powszechne zjawisko, co nie może przecież realnie podważać autorytetu i zaufania do wymiaru sprawiedliwości, nawet jeśli uwzględnić fakt, że K. jest miastem średniej wielkości, w którym prawnicy są osobami rozpoznawalnymi.

Podobnej ocenie podlega kolejny argument, zwłaszcza akcentowanie tego, że matka pokrzywdzonego pełniła we właściwym Sądzie dotychczas funkcje kierownicze i dyrektorskie, a także jest uczestnikiem spotkań integracyjnych.

Należy natomiast wskazać, że przekroczenie zwykłych kontaktów miedzy poszczególnymi osobami, adwokatami i sędziami, które przybrałoby formę ściślejszą, wykraczającą poza relacje zawodowe, uzasadniałoby - co najwyżej - rozważenie wyłączenia tych ostatnich od rozpoznania sprawy w oparciu o art. 41 § 1 k.p.k.

Nie znajdując zatem podstaw do uwzględnienia wniosku, orzeczono jak w sentencji.

[J.J.]

[ał]

‎