Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2017-05-23
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoTreść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.
Sygn. akt III KO 27/17
POSTANOWIENIE
Dnia 23 maja 2017 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Michał Laskowski
w sprawie S. N.
oskarżonego o czyn z art. 262 § 1 i in. k.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
w dniu 23 maja 2017 r.
na posiedzeniu w przedmiocie wniosku Sądu Rejonowego w L. z dnia 21 marca 2017 r., sygn. III K (…), o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k.
postanowił:
wniosek Sądu Rejonowego w L. uwzględnić
i sprawę przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 21 marca 2017 r., sygn. III K (…), Sąd Rejonowy w L. zwrócił się o przekazanie do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu spoza obszaru właściwości Sądu Okręgowego w L. sprawy S. N. , oskarżonego przed wnioskującym Sądem o przestępstwo podżegania do znieważenia miejsca spoczynku zmarłej sędzi Sądu Okręgowego w L., E. M. , tj. o czyn z art. 262 § 1 k.k. w zw. z art. 18 § 3 k.k. Jako uzasadnienie wniosku podano okoliczność, że pokrzywdzony w tej sprawie małżonek zmarłej, P. M. , jest sędzią V Wydziału Karnego-Odwoławczego Sądu Okręgowego w L., pełniącym funkcję Wiceprezesa Sąd Okręgowego w L., nadzorującym orzecznictwo w sprawach karnych Sądu wnioskującego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniosek Sądu Rejonowego jest zasadny i zasługuje na uwzględnienie. Niejednokrotnie podnoszono w orzecznictwie Sądu Najwyższego, że przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k., jako odstępstwo od fundamentalnego prawa do rozpoznania sprawy przez sąd właściwy miejscowo, jest możliwe tylko w zupełnie wyjątkowych przypadkach, kiedy silne względy związane z dobrem wymiaru sprawiedliwości za takim właśnie przekazaniem przemawiają.
Stosownie do poglądów wyrażanych w orzecznictwie Sądu Najwyższego, taką okolicznością może być sytuacja, w której pokrzywdzonym jest sędzia sądu przełożonego nad sądem właściwym do rozpoznania sprawy, sprawujący nadzór w zakresie orzecznictwa nad sądem meriti. Mogą bowiem wtedy pojawić się w odbiorze społecznym powszechne podejrzenia o brak bezstronności sądu w rozpoznawanej sprawie. Okoliczności te, nawet gdyby nie kwestionować tego, że brak jest obiektywnych powodów do powątpiewania w bezstronność sędziów Sądu Rejonowego w L., prowadzą do uznania, że w interesie wymiaru sprawiedliwości leży rozpoznanie przedmiotowej sprawy przez sąd inny niż właściwy. Z uwagi na względy ekonomii procesowej sprawę należało przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K., leżącym poza okręgiem Sądu Okręgowego w L., a zarazem w niewielkiej odległości od sądu właściwego.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.
