Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2016-04-20
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoTreść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.
Sygn. akt III KO 26/16
POSTANOWIENIE
Dnia 20 kwietnia 2016 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Józef Dołhy
w sprawie zażalenia R. P. na postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron
w dniu 20 kwietnia 2016 roku,
wniosku Sądu Rejonowego w L.,
z dnia 30 marca 2016 r. (IV Kp […]),
o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu,
na podstawie art. 37 k.p.k.
p o s t a n o w i ł
przekazać sprawę IV K […] do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Z..
UZASADNIENIE
Do Sądu Rejonowego w L. wpłynęło zażalenie R. P. na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w L. z dnia 22 stycznia 2016 roku (4Ds […]) o odmowie wszczęcia śledztwa, co do popełnienia czynów zabronionych z art. 231 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. przez funkcjonariuszy publicznych Sądu Rejonowego w L..
Postanowieniem z dnia 30 marca 2016 roku (IV Kp [….]) Sąd Rejonowy w L. zwrócił się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu Sądowi równorzędnemu, uzasadniając wniosek tym, że osobami wskazanymi przez skarżącego, jako tymi którzy popełnili przestępstwo są Sędziowie Sądu Rejonowego w L. oraz Prezes tego Sądu i wice Prezesi .
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniosek Sądu Rejonowego zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści przepisu art. 37 k.p.k. jeżeli zaistnieją okoliczności, które mogą wywierać wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny, dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za przekazaniem sprawy innemu sądowi równorzędnemu. Dobro wymiaru sprawiedliwości oznacza więc potrzebę wyeliminowania sytuacji mogących wywołać choćby subiektywne przekonanie strony lub opinii publicznej o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy w danym sądzie (zob. postanowienie SN z dnia 10 grudnia 1999 r., III KO 98/99, Prok. i Pr. 2000, nr 3, poz. 7, postanowienie SN z dnia 8 kwietnia 2010 r., IV KO 36/10). Rozpoznanie przez Sąd sprawy, w której ma zostać rozstrzygnięte, czy przeciwko Sędziom oraz Prezesom tegoż Sądu zostanie wszczęte śledztwo o popełnienie czynów zabronionych, może być w odbiorze społecznym uznane za nie w pełni bezstronne.
W tej sytuacji Sąd Najwyższy uznał, że dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za skorzystaniem w rozważanej sprawie z instytucji przewidzianej w art. 37 k.p.k.
Z powyższych względów Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.
