III KO 24/15

Sygn. akt III KO 24/15

POSTANOWIENIE

Dnia 15 kwietnia 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Andrzej Stępka (przewodniczący, sprawozdawca)
‎SSN Krzysztof Cesarz
‎SSN Roman Sądej

w sprawie J. M.,

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 15 kwietnia 2015 roku,

wniosku skazanego o zmianę postanowienia odmawiającego udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia,

w przedmiocie właściwości sądu

p o s t a n o w i ł:

uznać się niewłaściwym i sprawę przekazać do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w G.

UZASADNIENIE

W dniu 30 marca 2015 r. do Sądu Najwyższego zostało przekazane przez Sąd Apelacyjny w […] pismo J.M., zatytułowane jako „wniosek o wznowienie postępowania” w sprawie zakończonej postanowieniem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 18 listopada 2014 r., sygn. akt II AKzw […], którym to orzeczeniem – na skutek zażalenia prokuratora – zmieniono postanowienie Sądu Okręgowego w G. z dnia 29 października 2014 r., sygn. akt VI Kow […] i odmówiono udzielenia skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności.

W uzasadnieniu wniosku J.M. podniósł wprost, że podstawą wznowienia postępowania powinno być ujawnienie nowych okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia, w oparciu o przepis art. 24 § 1 k.k.w.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Pismo skazanego należało ocenić zgodnie z regułą wyrażoną w art. 118 § 1 k.p.k. W pierwszej kolejności należy podkreślić, iż wznowienie postępowania sądowego prowadzonego w trybie przepisów Kodeksu karnego wykonawczego i zakończonego prawomocnym orzeczeniem, wprawdzie nie jest wykluczone, ale z wyłączeniem podstawy określonej w art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k., skoro funkcję tę spełnia art. 24 § 1 k.k.w., regulujący omawianą kwestię odrębnie. Zaznaczyć jednocześnie należy, że uprawnionym do wydania orzeczenia po myśli art. 24 § 1 k.k.w. jest wyłącznie sąd, którego rozstrzygnięcia dotyczą nowe lub poprzednio nieznane okoliczności.

Konkludując należy stwierdzić, że nie jest dopuszczalny wniosek o wznowienie postępowania wykonawczego, o ile wskazuje się w nim tylko na nowe fakty lub dowody nieznane przedtem sądowi rozstrzygającemu w tym postępowaniu, a więc wniosek oparty na podstawie art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k. W takim bowiem wypadku właściwą płaszczyznę rozważań stanowi przepis art. 24 § 1 k.k.w., który wprost stanowi, że sąd wykonujący orzeczenie może w każdym czasie zmienić lub uchylić poprzednie postanowienie, jeżeli ujawnią się nowe lub poprzednio nieznane okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia, które powstały po wydaniu tego postanowienia bądź istniały już w chwili orzekania, lecz nie były znane sądowi orzekającemu.

A zatem w przedmiotowej sprawie brak było podstaw do jej przekazania Sądowi Najwyższemu. Pismo skazanego M. winno być rozpoznane przez Sąd Okręgowy w G., jako sąd rzeczowo właściwy do oceny, czy faktycznie wystąpiły okoliczności, o jakich mowa w art. 24 § 1 k.k.w.

W tej sytuacji omawiany wniosek należało przekazać do rozpoznania wskazanemu sądowi.

l.n