III KO 217/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 29 stycznia 2026 r.
SSN Michał Laskowski
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron
w dniu 29 stycznia 2026 r.,
w sprawie P. M. i P. P. ,
oskarżonych o popełnienie czynu z art. 281 k.k. i in.,
inicjatywy przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu
wyrażonej w postanowieniu Sądu Rejonowego w Rzeszowie
z dnia 26 listopada 2025 r., sygn. akt II K 424/25,
na podstawie art. 37 k.p.k.
p o s t a n o w i ł
odmówić przekazania sprawy.
UZASADNIENIE
Do referatu pana sędziego Sądu Rejonowego w Rzeszowie P.W. wpłynęła
sprawa oskarżonych P. M. i P. P. . Sąd Rejonowy w Rzeszowie zwrócił się do Sądu
Najwyższego o przekazanie tej sprawy innemu Sądowi równorzędnemu, wskazując,
że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga zmiany właściwości miejscowej,
albowiem w sprawie ujawniły się okoliczności mogące wpływać na swobodę
orzekania lub stwarzać przekonanie braku warunków do rozpoznania sprawy w
sposób obiektywny. Należy do nich odgórnie dokonywany przydział spraw
sędziemu referentowi wyłącznie z zakresu prawa karnego wykluczając go z
wykonywania czynności orzeczniczych z zakresu należącego do kręgu spraw
III KO 217/25
2
przewidzianych dla odpowiedniego wydziału jakim jest Sekcja ds.
Restrukturyzacyjnych i Upadłościowych V Wydziału Gospodarczego. Zdaniem
Sądu właściwego miejscowo taka tendencja nie służy dobru wymiaru
sprawiedliwości, a tym samym uzasadnia wyjęcie sprawy spod jego kompetencji.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Inicjatywa Sądu terytorialnie właściwego nie zasługiwała na uwzględnienie.
Możliwość skorzystania z tak zwanej właściwości z delegacji określonej w art.
37 k.p.k. możliwa jest tylko w razie zaistnienia okoliczności dających podstawę do
twierdzenia, że w odbiorze powszechnym powstaną wątpliwości, co do zdolności
sądu właściwego do rozpoznania konkretnej sprawy w sposób bezstronny. Do tego
kręgu nie należała sprawa P. M. i P. P. , albowiem nie wykazano przesłanek
uzasadniających stwierdzenie, że w tej konkretnej sprawie, procedowanie Sądu
Rejonowego w Rzeszowie miałoby godzić w dobro wymiaru sprawiedliwości. Rzecz
w tym, że przyczyn do wyłączenia sądu jako organu wymiaru sprawiedliwości
właściwego do rozpatrzenia przedmiotowej sprawy nie definiował sam fakt
przydziału spraw sędziemu. Argument, że jest on przeprowadzany według z góry
ustalonych kategorii spraw i zakłada, że istnieją przesłanki do wykonywania
czynności orzeczniczych z zakresu prawa karnego przez danego sędziego, który
notabene figuruje w zespole sędziów II Wydziału Karnego Sądu Rejonowego w
Rzeszowie, nie może prowadzić do uznania, że w sprawie nr II K 424/25 spełnione
zostały przesłanki przekazania sprawy innemu sądowi na podstawie art. 37 k.p.k.
Uwzględniając całokształt przeprowadzonych wyżej rozważań, postanowiono
jak na wstępie.
[J.J.]
[a.ł]
III KO 217/25
3