III KO 204/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Kazimierz Klugiewicz
Dnia 19 maja 2026 r.
w sprawie A.C. (obecnie A.G.),
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu,
w dniu 19 maja 2026 r.,
wniosku sędziego Sądu Najwyższego o wyłączenie od rozpoznania sprawy,
na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 42 § 1 i 4 k.p.k.,
p o s t a n o w i ł:
wyłączyć sędziego Sądu Najwyższego I.Z. od udziału w
sprawie III KO 204/25.
UZASADNIENIE
Pismem z dnia 25 marca 2025 r. (k. 35) sędzia Sądu Najwyższego I.Z. złożył
wniosek o wyłączenie od rozpoznania niniejszej sprawy tj. wniosku o wznowienie
postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w
Szczecinie z dnia 11 stycznia 2018 r., sygn. akt II AKa180/17. Uzasadniając swoją
inicjatywę wskazał, że w innej sprawie, zarejestrowanej pod sygn. akt III KZ 41/22,
brał udział w wydaniu postanowienia z dnia 10 stycznia 2023 r., w którym
dokonywano oceny zasadności kwestii odnoszących się do kwestionowania
sprawstwa oraz stanu zdrowia skazanego w sprawie zakończonej ww. wyrokiem
sądu Apelacyjnego w Szczecinie i utrzymano w mocy postanowienie o odmowie
przyjęcia wniosku skazanego o wznowienie postępowania. W przekonaniu SSN I.Z.
okoliczności te mogą wywołać w odczuciu społecznym przekonanie o braku
III KO 204/25
2
warunków do obiektywnego rozpoznania kolejnego wniosku skazanego o
wznowienie postępowania.
Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.
Wniosek zasługiwał na uwzględnienie.
W układzie procesowym, jaki wystąpił w kontekście najnowszych wystąpień
A.C. (obecnie: A.G.), nie może budzić wątpliwości to, że zasiadanie sędziego Sądu
Najwyższego I.Z. w składzie orzekającym, który kontrolował postanowienia o
odmowie przyjęcia, wobec jego oczywistej bezzasadności, wcześniejszego wniosku
o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu
Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 11 stycznia 2018 r., sygn. akt II AKa180/17, i
gdzie wypowiedziano się co do merytorycznych aspektów sprawy, prowadzi do
wniosku, że rozpoznania przez SSN I.Z. ponownego wniosku o wznowienie
postępowania dotyczącego tej samej sprawy, mogłoby wywołać uzasadnione
wątpliwości co do bezstronności tego sędziego.
Na marginesie należy też zauważyć, że w orzecznictwie Sądu Najwyższego
powszechnie akcentuje się, że „sędzia ulega wyłączeniu, nie tylko wówczas, gdy
istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać wątpliwość co do jego
bezstronności w danej sprawie (art. 41 § 1 k.k.), ale również w sytuacji, gdy
orzekanie przez sędziego w danej sprawie mogłoby prowadzić do naruszenia
standardu z art. 6 ust. 1 EKPC i uznania, że taki skład orzekający w ogóle nie
stanowi niezależnego i bezstronnego sądu ustanowionego ustawą” (postanowienia
SN: z dnia 6 lipca 2022 r., IV KO 66/22, LEX nr 3405631 z dnia 13 października
2021 r., II KO 30/21; z dnia 28 kwietnia 2022 r., IV KO 32/22; z dnia 17 marca 2022
r., II KO 12/22). Niewątpliwie problematyka związana z procedurą powołania
sędziów ściśle powiązana jest z prawem do rzetelnego procesu sądowego, co tym
bardziej uzasadnia wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego I.Z. od udziału w
przedmiotowej sprawie.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.
[WB]
[r.g.]
III KO 204/25
3
