Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2014-03-18
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoTreść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.
Sygn. akt III KO 14/14
POSTANOWIENIE
Dnia 18 marca 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Cesarz (przewodniczący)
SSN Rafał Malarski
SSN Barbara Skoczkowska (sprawozdawca)
w sprawie A. L. oskarżonego o popełnienie przestępstwa z art. 280 § 2 k.k.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu bez udziału stron,
w dniu 18 marca 2014 r.,
wniosku Sądu Okręgowego w L. o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu
na podstawie art. 37 k.p.k.
postanawia:
przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w G.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 7 stycznia 2014 r., Sąd Okręgowy w L. zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie, w trybie art. 37 k.p.k., sprawy o sygn. akt IV K […] do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w G.. Zdaniem wnioskującego Sądu, przesłanką przemawiającą za przekazaniem sprawy temu właśnie Sądowi jest obecny stan zdrowia oskarżonego, który uniemożliwia mu dojazd do Sądu właściwego miejscowo, natomiast nie wyklucza jego udziału w rozprawie przed Sądem Okręgowym w G.. Oskarżony mieszka na terenie G..
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniosek Sądu Okręgowego w L. zasługuje na uwzględnienie. Analiza akt wskazuje, że w niniejszej sprawie zachodzi konieczność odstąpienia od ogólnej zasady właściwości miejscowej, gdyż przemawia za tym dobro wymiaru sprawiedliwości. Opinia biegłego sądowego z zakresu neurologii z dnia 20 grudnia 2013 r. wskazuje, że oskarżony z uwagi na stan zdrowia trwale nie nadaje się do udziału w czynnościach sądowych poza miejscem zamieszkania, zaś przed Sądem Okręgowym w G. może występować, przy zachowaniu wskazań lekarskich. Odstępstwo to doprowadzi więc do usunięcia niepożądanej sytuacji, która - z powodu stanu zdrowia oskarżonego mającego obowiązek stawienia się na rozprawie w sądzie właściwym – stanowi przeszkodę do wydania w sprawie orzeczenia kończącego (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 18 sierpnia 2005 r., III KO 47/05, Lex nr 153240; z dnia 4 lipca 2006 r., V KO 55/06, OSNKW 2006, z. 9, poz. 85).
Przesłanka przekazania sprawy do rozpoznania innemu równorzędnemu sądowi określona w art. 37 k.p.k. została więc spełniona.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.
[aw]
