Sygn. akt III KO 13/20
POSTANOWIENIE
Dnia 27 lutego 2020 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jerzy Grubba
w sprawie R. S.
oskarżonych z art. 300§1 i 2 k.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu w dniu 27 lutego 2020r.
wniosku Sądu Rejonowego w G.
z dnia 4 lutego 2020r., sygn. akt X K (…),
o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu
na podstawie art. 37 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
uwzględnić wniosek i sprawę przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w E.
UZASADNIENIE
Wniosek Sądu Rejonowego w G. jest zasadny.
Jak wynika z akt sprawy – m. in. protokołu rozprawy z dnia 4 grudnia 2019r. – w sprawie ustalono, że oskarżony R. S. jest bliskim krewnym – ojcem – sędziego orzekającej w X Wydziale Karnym tego sądu, a więc sądu właściwego do rozpoznania sprawy.
W tej sytuacji przyjąć należy, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. Bezsprzecznie bowiem, w opinii powszechnej może zrodzić się przekonanie, że sprawa jest rozpoznawana przez sąd, który nie jest obiektywny, skoro jeden z sędziów tego sądu jest blisko spokrewniony ze stroną procesu.
Samo wyłączenie się takiego sędziego od rozpoznania sprawy nie jest w stanie zniwelować obaw wynikających z omówionej sytuacji.
Stąd konieczność przekazania sprawy sądowi równorzędnemu, co do którego takie obawy nie będą zachodziły.
Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie, wskazując jako właściwy do rozpoznania sprawy Sąd Rejonowy w E. a więc Sąd położony w stosunkowo niewielkiej odległości od Sądu właściwego, ale jednocześnie w innym okręgu sądowym, co dostatecznie powinno usunąć ewentualne wątpliwości co do obiektywizmu orzekania w niniejszej sprawie i to w obu instancjach.