Sygn. akt III KO 11/19
POSTANOWIENIE
Dnia 19 lutego 2019 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Przemysław Kalinowski
w sprawie z zażalenia W. K. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w W. z dnia 22 czerwca 2018 r. o odmowie wszczęcia śledztwa
po rozpoznaniu wniosku Sądu Rejonowego w S. z dnia 18 stycznia 2019 r., sygn. akt II Kp […]
w przedmiocie przekazania sprawy do rozpoznania zażalenia innemu sądowi równorzędnemu
na podstawie art. 37 k.p.k.
postanowił
nie uwzględnić wniosku o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu w celu rozpoznania zażalenia W. K. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w W. z dnia 22 czerwca 2018 r. o odmowie wszczęcia śledztwa.
UZASADNIENIE
Prokurator Prokuratury Rejonowej w W. odmówił wszczęcia śledztwa w sprawie przekroczenia uprawnień i niedopełnienia obowiązków przez sędziów Sądu Rejonowego w W. prowadzących postępowanie I Ns […]. Postanowienie to zaskarżył W. K.. Wobec złożenia przez sędziów Sądu Rejonowego w W. oświadczeń w trybie art. 40 i 41 k.p.k., Sąd Okręgowy w X. wyłączył od orzekania w przedmiotowej sprawie sędziów tego Sądu, a samą sprawę przekazał do rozpoznania zażalenia Sądowi Rejonowemu w S.. W toku postępowania odwoławczego ten ostatni Sąd wystąpił z wnioskiem o przekazanie sprawy w celu rozpoznania zażalenia innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości wskazując na stan zdrowia W. K. uniemożliwiający mu podróż z odległego miejsca zamieszkania do siedziby Sądu oraz deklarowaną wolę udziału w czynnościach procesowych.
Sąd Najwyższy zważył co następuje.
Wniosek Sądu Rejonowego w S. o przekazanie sprawy w celu rozpoznania zażalenia innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, na obecnym etapie postępowania – nie zasługiwał na uwzględnienie. Przedmiotowa sprawa została skierowana do Sądu Rejonowego w S. w wyniku postanowienia Sądu Okręgowego w X. z dnia 14 listopada 2018 r. o zmianie właściwości w związku z wyłączeniem sędziów orzekających w sądzie właściwym miejscowo. Po jej otrzymaniu Sąd Rejonowy w S. nie podjął żadnych czynności procesowych, ograniczając się do skierowania wniosku w trybie art. 37 k.p.k., powołując się na stan zdrowia autora zażalenia, uniemożliwiający mu przybycie do Sądu wyznaczonego przez Sąd Okręgowy. Tymczasem, ostatnie z zaświadczeń lekarskich, na które powołano się w uzasadnieniu wniosku, wystawiono z datą 2 października 2018 r. i stwierdza ono brak możliwości dojeżdżania na rozprawy sądowe do końca grudnia 2018 r. Jednocześnie, z żadnego z powołanych zaświadczeń nie wynika informacja na temat obecnego stanu zdrowia autora zażalenia ani aktualnych możliwości jego ewentualnego udziału w czynnościach procesowych w siedzibie sądu położonego w pobliżu jego miejsca zamieszkania. Bez przedstawienia tak istotnych informacji, argumentacja na temat konieczności zapewnienia W. K. możliwości udziału w postępowaniu odwoławczym (art. 464 § 1 k.p.k.) i osobistego realizowania przysługujących uprawnień procesowych oraz zaprezentowana przez Sąd troska o sprawność postępowania, nie znajduje należytego wsparcia. Jak dotąd nie przedstawiono danych mogących uzasadnić tezę, że w wypadku dokonania ewentualnej zmiany właściwości miejscowej w trybie przewidzianym w art. 37 k.p.k., możliwe będzie przeprowadzenie postępowania odwoławczego bez zbędnej zwłoki.
Jedynie na marginesie zauważyć trzeba, że inicjatywa zmiany właściwości miejscowej w oparciu o przesłankę przewidzianą w art. 37 k.p.k. powinna stanowić wynik suwerennej decyzji sądu wynikającej z jego oceny dobra wymiaru sprawiedliwości, a nie stanowić realizację subiektywnych przekonań stron procesowych.
Mając to na uwadze Sąd Najwyższy postanowił, jak na wstępie.