III KO 109/22

Sygn. akt III KO 109/22

POSTANOWIENIE

Dnia 21 grudnia 2022 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Igor Zgoliński

w sprawie P. K.

o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem

Sądu Apelacyjnego w Szczecinie

z dnia 21 maja 2019 r., sygn. II AKa 43/19,

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 21 grudnia 2022 r.,

wniosku złożonego przez SSN Barbarę Skoczkowską

w przedmiocie wyłączenia sędziego

na podstawie art. 41 § 1 k.p.k.

p o s t a n o w i ł:

wyłączyć SSN Barbarę Skoczkowską od udziału w sprawie III KO 109/22 w przedmiocie rozpoznania wniosku P. K. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 21 maja 2019 r., sygn. II AKa 43/19.

UZASADNIENIE

Sędzia Sądu Najwyższego Barbara Skoczkowska złożyła wniosek
‎o wyłączenie jej w trybie art. 41 § 1 k.p.k. od rozpoznania sprawy podnosząc, że Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 26 lutego 2021 r. w sprawie o sygn. akt V KK 636/19 oddalił kasację obrońcy skazanej jako oczywiście bezzasadną. Orzeczenie to zostało wydane na rozprawie kasacyjnej, na której sędzia była przewodniczącą składu orzekającego. Natomiast w osobistym wniosku
‎o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 21 maja 2019 r., sygn. II AKa 43/19, skazana P.K. podnosi tożsame okoliczności ze wskazanymi przez jej obrońcę w kasacji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek SSN Barbary Skoczkowskiej zasługiwał na uwzględnienie. Skoro bowiem sędzia brała udział w wydaniu orzeczenia w następstwie rozpoznania kasacji obrońcy skazanej, opartej na argumentacji zbliżonej do przytoczonej obecnie przez skazaną we wniosku o wznowienie postępowania, a zatem dokonywała oceny materiału dowodowego w sprawie, to zachodzą uzasadnione okoliczności do wyłączenia jej od rozpoznania innego rodzaju nadzwyczajnego środka zaskarżenia, jakim jest wniosek o wznowienie postępowania. Pozostawienie przedmiotowego wniosku w referacie sędzi Barbary Skoczkowskiej, w świetle powyższych uwarunkowań, a więc uprzedniego badania przez nią prawidłowości orzeczenia, a co za tym idzie ukształtowania określonego poglądu w sferze merytorycznej, mogłoby obecnie – zwłaszcza przy oparciu wniosku na analizowanej już argumentacji - implikować realną wątpliwość co do jej bezstronności, w rozumieniu art. 41 § 1 k.p.k. Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji postanowienia.

[as]