III KK 89/20

wyrok SN – Sąd Najwyższy z dnia 2021-04-15

Dane orzeczenia

SygnaturaIII KK 89/20
Data orzeczenia2021-04-15
Rodzaj orzeczeniawyrok SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział III
SędziowieSSN Eugeniusz Wildowicz, SSN Dariusz Kala, SSN Andrzej Tomczyk, SSN Eugeniusz Wildowicz (przewodniczący), SSN Andrzej Tomczyk (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt III KK 89/20

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 15 kwietnia 2021 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Eugeniusz Wildowicz (przewodniczący)
SSN Dariusz Kala
SSN Andrzej Tomczyk (sprawozdawca)

Protokolant Elżbieta Wawer

w sprawie J. A. B.

skazanego za przestępstwo z art. 91 § 1 k.k.s. w zw. z art. 91 § 3 k.k.s. w zb. z art. 65 § 1 k.k.s. w zw. z art. 65 § 3 k.k.s. w zw. z art. 7 § 1 k.k.s. i in.,

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.,

w dniu 15 kwietnia 2021 r.,

kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego

od wyroku Sądu Rejonowego w Z.

z dnia 28 lutego 2019 r., sygn. akt II K (…),

uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia co do czynu zakwalifikowanego z art. 91 § 1 k.k.s. w zw. z art. 91 § 3 k.k.s. w zb. z art. 65 § 1 k.k.s. w zw. z art. 65 § 3 k.k.s. w zw. z art. 7 § 1 k.k.s. i przekazuje sprawę w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w Z. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

J.A.B. został oskarżony o to, że

„1. w dniu 26 listopada 2018 r. w Z., woj. [...] przenosił uprzednio wprowadzony na terytorium RP towar w postaci 1180 paczek wyrobów tytoniowych różnych bez uprzedniego oznaczenia znakami skarbowymi akcyzy oraz bez przedstawienia ich organowi celnemu stanowiący przedmiot czynu zabronionego określonego w art. 63 § 2 k.k.s. i 86 § 1 k.k.s. marek o łącznej wartości celnej 2.5774,00 zł narażając budżet Wspólnot Europejskich na uszczuplenie należności celnych
w kwocie 1549,00 zł oraz narażając Skarb Państwa na uszczuplenie należnego podatku akcyzowego w kwocie 20.178,00 zł oraz podatku VAT w kwocie 5596,00 zł”,

tj. o czyn z art. 91 § 1 k.k.s. w zw. z art. 91 § 3 k.k.s. w zb. z art. 65 § 1 k.k.s. w zw.
z art. 65 § 3 k.k.s. w zw. z art. 7 § 1 k.k.s.;

2. w dniu 26 listopada 2018 r. w Z., woj. [...] przy ul. B. w Z. nie zastosował się do orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Z., sygn. akt II W […], zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 8 miesięcy w ten sposób, że prowadził samochód osobowy marki O. o nr rej. [...] w ruchu lądowym, przy czym czynu tego dokonał w okresie obowiązywania decyzji administracyjnej Prezydenta Miasta Z. nr […]. o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami kategorii B na okres od 29.09.2018 r. do 28.05.2019 r., przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu ca najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Z. z dnia 3 listopada 2011 r., sygn. akt VII K […] za umyślne przestępstwa podobne, którą odbywał w okresie od 24.12.2014 r. do dnia 19.08.2015 r.,

tj. o czyn z art. 244 k.k. w zb. z art. 180a k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.;

3. w dniu 26 listopada 2018 r. w Z., woj. [...] przy ul. B. prowadził samochód osobowy marki O. o nr rej. [...] w ruchu lądowym znajdując się w stanie nietrzeźwości 0,63 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu,

tj. o czyn z art. 178a § 1 k.k.

Wyrokiem z dnia 28 lutego 2019 r. Sąd Rejonowy w Z., sygn. akt II K […],

oskarżonego J.A.B. uznał za winnego dokonania czynu z pkt 1 wyczerpującego dyspozycję art. 91 § 1 k.k.s. w zw. z art. 91 § 3 k.k.s. w zb. z art. 65 § 1 k.k.s. w zw. z art. 65 § 3 k.k.s. w zw. z art. 7 § 1 k.k.s., przy czym ustalił, że wyroby akcyzowe w postaci papierosów oskarżony przenosił oraz przewoził w samochodzie, ich wartość celna wynosi 2690,00 zł, a podatek VAT 5616,00 zł i za to na podstawie art. 65 § 3 k.k.s. w zw. z art. 7 § 2 k.k.s. wymierzył oskarżonemu karę 4 miesięcy pozbawienia wolności,

oraz za winnego tego, że

w dniu 26 listopada 2018 r. w Z., woj. [...] przy ul. B. będąc uprzednio skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w ruchu lądowym w stanie nietrzeźwości wyrokiem Sądu Rejonowego w Z. z dnia 16 listopada 2010 r., sygn. akt VII K […]/10, w okresie obowiązywania środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym w wymiarze 8 miesięcy orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Z. z dnia 30 sierpnia 2018 r., sygn. akt II W […]/18 oraz w okresie obowiązywania decyzji administracyjnej Prezydenta Miasta Z. nr […].R.W. o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami kategorii B na okres od 29.09.2018 r. do 28.05.2019 r. prowadził samochód osobowy marki O. o nr rej. [...] w ruchu lądowym znajdując się w stanie nietrzeźwości 0,63 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Z. z dnia 03.11.2011 r., sygn. akt VII K […]/11 za umyślne przestępstwo podobne, którą odbywał w okresie od 24.12.2014 r. do dnia 19.08.2015 r., tj. dokonania czynu wyczerpującego dyspozycję art. 178a § 4 k.k. w zb. z art. 180a k.k. w zb. z art. 244 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 178a § 4 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierzył mu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności., a na podstawie art. 39 § 1 i 2 k.k.s. orzeczone wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności połączył i jako karę łączną wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności.

Wyrok ten uprawomocnił się bez postępowania odwoławczego w dniu 8 marca 2019 r.

Kasację od tego wyroku na korzyść skazanego wniósł Prokurator Generalny. Zaskarżając go w całości w zakresie czynu I oraz w części dotyczącej orzeczenia
o karze łącznej, na korzyść oskarżonego J.A.B., zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa karnego materialnego, a to art. 91 § 1, 3 i 4 k.k.s., art. 65 § 3 k.k.s. w zw. z art. 7 § 2 k.k.s. i art. 12 § 2 k.k.s. poprzez przyjęcie wadliwej kwalifikacji prawnej czynu I przypisanego oskarżonemu J.A.B. z art. 91 § 1 k.k.s. w z. art. 91 § 3 k.k.s. w zb. z art. 65 § 1 k.k.s. w zw. z art. 65 § 3 k.k.s. w zw. z art. 7 § 1 k.k.s., podczas gdy ani wartość należności celnej narażonej na uszczuplenie, ani wartość celna towaru nie przekraczała ustawowego progu określonego w art. 53 § 6 k.k.s. w zw. z art. 56 § 3 k.k.s., a zatem w tym zakresie zachowanie oskarżonego wyczerpywało jedynie znamiona wykroczenia określonego w art. 91 § 4 k.k.s. oraz wymierzenie na podstawie art. 65 § 3 k.k.s. w zw. z art. 7 § 2 k.k.s. kary 4 miesięcy pozbawienia wolności w sytuacji, gdy sankcja tego przepisu przewiduje jedynie możliwość orzekania kary grzywny, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego objęcia tej kary oraz kary 8 miesięcy pozbawienia wolności wymierzonej za przestępstwo określone w innej ustawie, węzłem kary łącznej, na podstawie art. 39 § 1 i 2 k.k.s., w wymiarze roku pozbawienia wolności i wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w Z. do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja jest oczywiście zasadna i dlatego podlega uwzględnieniu w całości na posiedzeniu.

W Kodeksie karnym skarbowym kwalifikacja prawna przestępstwa zależy od wysokości uszczuplonej lub narażonej na uszczuplenie należności publicznoprawnej albo wartości przedmiotu czynu. Zgodnie z art. 53 § 3 k.k.s., aby czyn mógł zostać zakwalifikowany jako przestępstwo, wartość ta musi przekroczyć pięciokrotną wysokość minimalnego wynagrodzenia w czasie jego popełnienia. Natomiast typ uprzywilejowany przestępstwa tworzy „mała wartość”, tj. wartość, która w chwili czynu nie przekracza dwustukrotnej wysokości minimalnego wynagrodzenia (art. 53 § 14 k.k.s.).

W czasie popełnienia przez skazanego przypisanego mu jako pierwszy
w zaskarżonym wyroku czynu, tj. w dniu 26 listopada 2018 r., minimalne wynagrodzenie za pracę zostało ustalone w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 12 września 2017 r. (Dz. U. z 2017 r. poz. 1747) i wynosiło 2100 zł. Na tej podstawie granicę pomiędzy przestępstwem a wykroczeniem wyznaczała kwota 10500 zł. Natomiast mała wartość nie mogła przekroczyć kwoty 420.000 zł.

Wobec tego Sąd Rejonowy w Z. błędnie zaakceptował wskazaną
w akcie oskarżenia kwalifikację prawną czynu. Zarzucony skazanemu czyn powinien być - zgodnie z art. 53 § 3 i § 14 k.k.s. - zakwalifikowany z art. 65 § 1 k.k.s. w zw. z art. 65 § 3 k.k.s. w zb. z art. 91 § 4 k.k.s. w zw. z art. 7 § 1 k.k.s., albowiem wskazana w opisie czynu wysokość podatku narażonego na uszczuplenie wynosiła 20.178 zł, zaś wartość uszczuplenia celnego wynosiła 1.549 zł.

W konsekwencji tego trafnie podnoszonego w kasacji uchybienia wymierzono też inną karę niż powinna zostać orzeczona. Przy przyjęciu prawidłowej kwalifikacji prawnej czynu, żaden ze wskazanych przepisów, tj. art. 65 § 3 k.k.s. i art. 91 § 4 k.k.s. nie przewiduje bowiem zagrożenia karą pozbawienia wolności, którą wymierzono, a jedynie karę grzywny do 720 stawek dziennych.

Z tych też względów Sąd Najwyższy uwzględnił kasację Prokuratora Generalnego i uchylił wyrok w zaskarżonej części oraz przekazał sprawę w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w Z. do ponownego rozpoznania. W ponownym postępowaniu Sąd Rejonowy - biorąc pod uwagę przedstawione zapatrywanie prawne - dokona prawidłowej subsumcji i dostosuje do niej środki represji karnej.

Z przytoczonych powodów Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)