POSTANOWIENIE
Dnia 5 kwietnia 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Anna Dziergawka
w sprawie M. R.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 5 kwietnia 2024 r.,
na posiedzeniu bez udziału stron,
wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania orzeczenia
Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 2 października 2023 r.,
sygn. akt IV Ka 894/23, utrzymującego w mocy wyrok
Sądu Rejonowego Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie
VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Policach
z dnia 26 września 2022 r., sygn. akt VII K 445/19,
na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario
postanowił
nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIE
Obrońca skazanego M. R. w wywiedzionej kasacji wniósł o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 2 października 2023 r., sygn. akt IV Ka 894/23, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie z dnia 26 września 2022 r., sygn. akt VII K 445/19.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek obrońcy skazanego nie jest zasadny.
Zgodnie z treścią art. 532 § 1 k.p.k. w razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego orzeczenia, którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji. Treść tego przepisuje wprawdzie nie określa przesłanek wstrzymania wykonania orzeczenia, jednakże możliwość jego wstrzymania, jak wynika z utrwalonego w tym zakresie orzecznictwa ma charakter wyjątkowy i stanowi odstępstwo od zasady określonej w art. 9 § 2 k.k.w. Przepis ten jednoznacznie wskazuje, że orzeczenie staje się wykonalne z chwilą jego uprawomocnienia. Zatem wstrzymanie wykonania orzeczenia, jako instytucja o charakterze wyjątkowym, może nastąpić przy jednoczesnym spełnieniu dwóch warunków, to jest wystąpienia sytuacji oczywistej zasadności zarzutów kasacyjnych oraz wykazania przez wnioskodawcę, że dalsze wykonywanie orzeczenia mogłoby wywołać wyjątkowo dolegliwe i nieodwracalne dla skazanego skutki (zob. postanowienie SN z dnia 8 lutego 2022 r., sygn. akt II KO 111/21, postanowienie SN z dnia 19 października 2021 r., sygn. akt V KK 415/21).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy, nie przesądzając wprawdzie ostatecznego wyniku postępowania kasacyjnego, wskazać należy, że żadna z powyższych przesłanek nie zachodzi. Obrońca skazanego wnosząc o wstrzymanie wykonania orzeczenia nie podniósł jakichkolwiek argumentów, które wskazywałyby na zasadność zastosowania szczególnej instytucji jaką jest wstrzymanie wykonania orzeczenia. Wbrew twierdzeniom wnioskodawcy, nie sposób uznać, w oparciu o treść sformułowanych zarzutów, że uwzględnienie kasacji jawi się jako realne, a wydany przez sąd odwoławczy wyrok jest oczywiście wadliwy.
Podkreślić jednocześnie należy, że subiektywne przekonanie o trafności stawianych zarzutów nie przesądza o konieczności wstrzymania wykonania wyroku, a następnie uchylenia wyroku sądu odwoławczego.
Uwzględniając powyższe Sąd Najwyższy stwierdził, że w stosunku do skazanego nie zachodzą wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k., skutkującej wstrzymaniem wykonania zaskarżonego wyroku.
W tej sytuacji, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.
[J.J.]
[ms]