III KK 67/15

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2015-03-24

Dane orzeczenia

SygnaturaIII KK 67/15
Data orzeczenia2015-03-24
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział III
SędziowieSSN Józef Szewczyk, SSN Józef Szewczyk (przewodniczący), SSN Józef Szewczyk (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt III KK 67/15

POSTANOWIENIE

Dnia 24 marca 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Józef Szewczyk

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 24 marca 2015 r.,

sprawy R. B.

skazanego z art. 296b § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k.

z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego

od wyroku Sądu Okręgowego w B.

z dnia 18 czerwca 2014 r., sygn. akt IV Ka […],

zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w I.

z dnia 7 listopada 2013 r., sygn. akt II K […],

na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 523 § 2 i 4 k.p.k.

p o s t a n o w i ł:

1. kasację pozostawić bez rozpoznania,

2. obciążyć skazanego R.B. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Rejonowego w I. z dnia 7 listopada 2013 r., sygn. akt II K […], R. B. uznany został za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z art. 296b § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. i za to skazany na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na 2 lata. Dodatkowo na podstawie art. 33 § 2 k.k. orzeczono względem niego karę grzywny w wymiarze 60 stawek dziennych po 50 zł każda. Na postawie zaś art. 41 § 1 k.k. w zw. z art. 43 § 1 k.k. środek karny w postaci zakazu zajmowania stanowisk związanych z uczestniczeniem w profesjonalnych zawodach sportowych na okres 2 lat oraz na podstawie art. 45 § 1 k.k. środek karny w postaci przepadku korzyści majątkowej w kwocie 1500 zł.

Na skutek apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych Sąd Okręgowy w B. zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że w opisie czynu przypisanego oskarżonemu R. B. w pkt 6 wyroku ustalił, że korzyść majątkowa została przyjęta od J. D. W pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.

Od powyższego wyroku kasację złożyła obrońca skazanego zarzucając mu rażące naruszenie prawa, które mogło mieć istotny wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 437 k.p.k. i art. 433 § 1 i § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. oraz art. 433 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. i wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz poprzedzającego go wyroku Sądu Rejonowego w I. i przekazanie temu Sądowi sprawy do ponownego rozpoznania w części dotyczącej skazanego R. B..

Zarządzeniem z dnia 20 października 2014 r. Przewodniczący Wydziału IV Karnego Odwoławczego Sądu Odwoławczego w B. przyjął kasację obrońcy skazanego R. B. od wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia 18 czerwca 2014 r., sygn. akt IV Ka […].

W pisemnej odpowiedzi na kasację prokurator wniósł o pozostawienie kasacji bez rozpoznania jako niedopuszczalnej z mocy prawa.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja jest niedopuszczalna z mocy prawa i nie powinna zostać przyjęta przez Sąd Okręgowy w toku postępowania okołokasacyjnego.

Stosownie bowiem do dyspozycji art. 523 § 2 k.p.k. kasacja na korzyść może być wniesiona jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Wskazane ograniczenie nie dotyczy jednak kasacji wniesionej z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. lub w wypadku określonym w art. 521 k.p.k. (art. 523 § 4 k.p.k.). Tym samym strony mogą składać kasację na korzyść od wyroku skazującego na karę z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, pod warunkiem jednak, że zawarto w niej sformułowanie wskazujące wprost na uchybienie wymienione w art. 439 § 1 k.p.k. Brak wyraźnego wskazania takiego zarzutu w kasacji oznacza konieczność uznania jej za niedopuszczalną.

Skoro obrońca skazanego R.B. wniosła kasację od wyroku skazującego na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania i nie oparła jej na zarzucie uchybienia wymienionego w art. 439 § 1 k.p.k., zaś analiza akt sprawy nie pozawala na stwierdzenie takich uchybień, to kasację tę należało uznać za niedopuszczalną z mocy prawa i w oparciu o art. 531 § 1 k.p.k. pozostawić ją bez rozpoznania.

Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)