III KK 619/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 14 maja 2025 r.
SSN Małgorzata Gierszon (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Marek Pietruszyński
SSN Barbara Skoczkowska
w sprawie K. P. i Ł. P.
skazanego z art. z art. 159 k.k. i in.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w dniu 14 maja 2025 r.,
p o s t a n o w i ł
na podstawie art. 538 § 2 k.p.k. w zw. z art. 249 § 1 k.p.k. w zw.
z art. 258 § 2 k.p.k. zastosować wobec K. P. syna S. i A.,
urodzonego […] r. w N. oraz wobec Ł. P. syna S. i A. urodzonego
[…] r. w N. środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego
aresztowania na okres 3 miesięcy, tj. do dnia 12 sierpnia 2025 r.,
przy czym w związku z uchyleniem wyroku Sądu Apelacyjnego w
Rzeszowie o godzinie 13,40 – trwanie tego środka
zapobiegawczego należy liczyć od tej właśnie chwili i według niej
oznaczać należy rzeczywiste pozbawienie oskarżonego wolności
w warunkach aresztu śledczego.
UZASADNIENIE
W dniu 14 maja 2025 r Sąd Najwyższy uwzględniając kasację obrońcy K. P. i
Ł. P. uchylił prawomocnym wyrok Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 30
października 2023 r., II AKa 64/23 i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania
temu ostatniemu Sądowi. Tym samym z tą chwilą ustało wykonanie orzeczonej
III KK 619/24
2
wobec obydwu oskarżonych kary pozbawienia wolności w wymiarze: 6 lat (K. P.) i 5
lat (Ł. P.), w tej sprawie, za czyn z art. 159 k.k. w zb. z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. i art.
156 §1 pkt 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.
Stwierdzić należy, że w świetle zgromadzonych w sprawie dowodów,
wskazanych szczegółowo w uzasadnieniu wyroku Sądu pierwszej instancji, nadal
zachodzi duże prawdopodobieństwo popełnienia przez oskarżonego owego
zarzucanego im przestępstwa. Groźba orzeczenia wobec każdego z nich surowej,
przekraczającej 3 lata pozbawienia wolności kary, pozostaje zatem w
okolicznościach tej sprawy nadal realna, tym bardziej, gdy te zaszłości oceniać się
będzie w kontekście przyczyn dla których uchylono, po raz kolejny, wyrok Sądu
odwoławczego. Powyższe okoliczności nakazują zastosowanie wobec obydwu
wskazanych oskarżonych tymczasowego aresztowania dla zabezpieczenia
prawidłowego toku dalszego postępowania celem wyeliminowania możliwości
podejmowania przez nich zachowań bezprawnych w tym zakresie w związku z
grożącą im surową karą i tym samym wyeliminowania ryzyka utrudniania przez nich
ponowionego postępowania.
Wskazać w końcu należy, że podstawy tymczasowego aresztowania określone w
art. 258 § 2 k.p.k., przy spełnieniu przesłanek z art. 249 § 1 k.p.k. oraz przy braku
negatywnych przesłanek określonych w art. 259 § 1 k.p.k. i art. 257 § 1 k.p.k. (a
taka sytuacja zachodzi w tym wypadku), stanowią samodzielne przesłanki
szczególne stosowania tego środka zapobiegawczego (zob. uchwała składu
siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 19 stycznia 2012 r., I KZP 18/11).
Z tych to powodów postanowiono jak wyżej.
[J.J.]
[a.ł]
Marek Pietruszyński
Małgorzata Gierszon
Barbara Skoczkowska
