POSTANOWIENIE

Dnia 17 stycznia 2024 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Kazimierz Klugiewicz

w sprawie A. B.

skazanego z art. 280 § 1 k.k. i in.,

po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w dniu 17 stycznia 2024 r.,

wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania

wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie

z dnia 1 września 2022 r., sygn. akt IV Ka 837/22,

zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Wadowicach

z dnia 20 grudnia 2021 r., sygn. akt II K 264/17,

na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario,

p o s t a n o w i ł:

wniosku nie uwzględnić.

UZASADNIENIE

W kasacji obrońcy skazanego A. B. sformułowano wniosek o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 1 września 2022 r., sygn. akt IV Ka 837/22, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Wadowicach z dnia 20 grudnia 2021 r., sygn. akt II K 264/17. Powołano się na doniosłość podniesionych zarzutów, wskazując przy tym na to, że z uwagi na wiek skazanego wykonanie prawomocnego wyroku będzie miało dla niego nieodwracalne skutki.

Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.

Wniosek o wstrzymanie wykonania wyroku nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 532 § 1 k.p.k., w razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego orzeczenia, którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji. Jak wskazuje się w orzecznictwie, wstrzymanie wykonania orzeczenia w związku z wniesieniem kasacji wchodzi w grę wyjątkowo, w razie zaistnienia szczególnych okolicznościach, a to z tego względu, że kontrola kasacyjna dotyczy prawomocnego wyroku sądu odwoławczego, a więc wyroku objętego domniemaniem trafności zawartych w nim rozstrzygnięć, który podlegają bezzwłocznemu wykonaniu. Do owych szczególnych okoliczności należy zaliczyć rangę zarzutów podniesionych w kasacji i ich widoczną zasadność, a w związku z tym wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 sierpnia 2014 r., V KK 145/14, LEX nr 1566739; zob. też np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 14 czerwca 2018 r., II KK 178/18, LEX nr 2506098; 4 października 2012 r., II KK 56/12, LEX nr 1220820, z dnia 25 stycznia 2006 r., V KK 476/05, OSNwSK 2006/1/196, z dnia 8 września 2004, V KK 214/04, OSNwSK 2004/1/1513). Ponadto należy mieć na względzie to, czy wykonywanie orzeczenia nie narazi skazanego na poważne i w zasadzie niepowetowane dolegliwości, co w pierwszej kolejności odnosi się do odbywania kary pozbawienia wolności i może zaistnieć zwłaszcza w wypadku, gdy realnie rysuje się perspektywa uniewinnienia skazanego, względnie umorzenia wobec niego postępowania (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 2018 r., II KK 23/18, LEX nr 2449778).

Nie przesądzając ostatecznego rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego, należy stwierdzić, że na obecnym, wstępnym etapie postępowania kasacyjnego, brak jest podstaw do przyjęcia wysokiego prawdopodobieństwa uwzględnienia kasacji obrońcy skazanego. Analiza zasadności podniesionych zarzutów kasacyjnych wymaga rozpoznania sprawy na rozprawie. Sam zaś fakt wystąpienia negatywnych konsekwencji, wynikający z wykonania prawomocnego wyroku, nie może stanowić samodzielnej podstawy dla skorzystania przez Sąd Najwyższy z uprawnienia przewidzianego w art. 532 k.p.k.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.

[PGW]

[ał]