III KK 555/19

Sygn. akt III KK 555/19

POSTANOWIENIE

Dnia 3 grudnia 2019 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Eugeniusz Wildowicz

w sprawie K. W.
‎skazanego z art. 197 § 1 k.k.
‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
‎w dniu 3 grudnia 2019 r.,
‎wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia

na podstawie art. 532 § 1 k.pk.

postanowił

wniosku nie uwzględnić

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 1 października 2018 r., Sąd Rejonowy G . uznał oskarżonego K. W. za winnego popełnienia przestępstwa z art. 197 § 1 k.k. i za to skazał go na karę 3 lat pozbawienia wolności.

Wyrokiem z dnia 28 stycznia 2019 r., Sąd Okręgowy w G. zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.

Od powyższego wyroku kasację wniósł obrońca skazanego K. W., w której zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek obrońcy skazanego nie zasługują na uwzględnienie.

Możliwość wstrzymania przez Sąd Najwyższy wykonania orzeczenia – przewidziana przepisem art. 532 § 1 k.p.k. – wiąże się z faktem wniesienia kasacji. Z powyższego wywodzi się, że wskazana instytucja nadzwyczajnego wstrzymania wykonania wyroku, dysponującego przymiotami prawomocności i wykonalności (art. 9 § 1 k.k.w.), ma charakter wyjątkowy, tak jak nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia jest kasacja.

W literaturze i w orzecznictwie Sądu Najwyższego zgodnie przyjmuje się,  że  podstawę decyzji w przedmiocie wstrzymania wykonania orzeczenia stanowi ocena argumentów nawiązujących do treści wniesionej skargi kasacyjnej, zaś podstaw tych nie należy mylić z podstawami odroczenia wykonania kary czy  przerwy w karze, takimi jak stan zdrowia skazanego, sytuacja rodzinna, czy  inne względy uzasadnione społecznie, albo odnoszące się do osobistych przymiotów skazanego. Jak to wielokrotnie podkreślano, wyjątkowy charakter omawianej instytucji decyduje o tym, że ma ona zastosowanie tylko wówczas, gdy  – niezależnie od przyszłego rozstrzygnięcia w przedmiocie kasacji – istnieje szczególnie wysoki stopień prawdopodobieństwa wydania przez Sąd Najwyższy takiego orzeczenia, w świetle którego dalsze wykonywanie zaskarżonego kasacją wyroku byłoby oczywiście niesłuszne, a także wiązało się z możliwością nastąpienia wyjątkowo dolegliwych, a w zasadzie nieodwracalnych dla skazanego skutków.

W świetle powyższego Sąd Najwyższy stwierdził, iż przedłożony w niniejszej sprawie wniosek o zastosowanie instytucji wskazanej w art. 532 § 1 k.p.k. nie  zawiera tak doniosłych (o nadzwyczajnym charakterze) okoliczności, które jednoznacznie przemawiałyby za jego uwzględnieniem. W uzasadnieniu wniosku podniesiono przede wszystkim to, że skazany oczekuje na rozpoznanie przez Sąd Rejonowy w G. w II Wydziale Karnym wniosku o odroczenie wykonania kary pozbawienia wolności z uwagi na sytuację rodzinną. Okoliczność ta, wiążąca się z koniecznością opieki nad rodziną: rocznym dzieckiem skazanego i jego matką, chorą (sparaliżowaną) siostrą i jej dzieckiem oraz chorym ojcem, stanowiła treść przedmiotowego wniosku. Wymienione w nim okoliczności nie należą jednak – jak wskazano wyżej – do podstaw uzasadniających nadzwyczajne wstrzymanie wykonania wyroku. Nie mają one na tyle doniosłego i nieodwracalnego charakteru, by samoistnie dowodzić potrzeby zastosowania wobec skazanego, przepisu art. 532 § 1 k.p.k. Ich analiza może – co najwyżej – uzasadniać przekonanie o tym, że mogą one stanowić (i to też ewentualną) podstawę odroczenia, bądź przerwy w wykonywaniu kary (art. 150 i 153 k.k.w.). Również wstępny ogląd zarzutów podniesionych w kasacji, nie prowadzi do wniosku, że uchylenie zaskarżonego wyroku i poprzedzającego go wyroku Sądu pierwszej instancji oraz uniewinnienie K. W. jawi się, jako  rozstrzygnięcie najbardziej prawdopodobne. Warto wskazać, że prokurator wniósł o pozostawienie kasacji bez rozpoznania, względnie o jej oddalenie jako  oczywiście bezzasadnej.

Nie przesądzając ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii zasadności kasacji, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, iż nie zachodzą w przedmiotowej sprawie wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w  art. 532 § 1 k.p.k. i z tych względów orzekł jak na wstępie.