POSTANOWIENIE
Dnia 23 października 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Andrzej Stępka
po rozpoznaniu w dniu 23 października 2024 r. na posiedzeniu bez udziału stron
w sprawie K.D. wniosku obrońcy skazanego
o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 23 kwietnia 2024 r., w sprawie o sygn. akt IX Ka 1039/23, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Busku - Zdroju z dnia 17 marca 2023 r., sygn. akt II K 293/21,
na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario
p o s t a n o w i ł
wniosku nie uwzględnić.
Wniosek złożony przez obrońcę skazanego nie zasługuje na uwzględnienie.
Instytucja wstrzymania wykonania wyroku określona w art. 532 § 1 k.p.k. ma charakter wyjątkowy, a potrzeby jej zastosowania nie może uzasadniać sama czynność wniesienia kasacji. Potrzeba ta aktualizuje się dopiero w istocie wówczas, gdy bądź to (niezależnie od przyszłego rozstrzygnięcia co do zasadności skargi kasacyjnej) już wcześniej można stwierdzić zaistnienie istotnych powodów do uznania słuszności tej kasacji, bądź też wówczas, gdy strona wykaże odrębnie istnienie szczególnych okoliczności powodujących, że wykonywanie lub wykonanie orzeczenia pociągałoby za sobą wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki.
W kasacji podniesiono w pierwszej kolejności zarzut wystąpienia bezwzględnej podstawy odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. w postępowaniu przed Sądem I instancji, a nadto zarzucono naruszenie szeregu przepisów prawa procesowego. Wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności wobec skazanego został uzasadniony przede wszystkim rangą zarzutów, które – zdaniem obrońcy – wskazują na to, że „albo skazany K.D. nie popełnił zarzucanego mu czynu, albo co najmniej nie sposób ustalić kategorycznie kto popełnił ten czyn”. Dodatkowo, za wstrzymaniem wykonania wyroku w stosunku do skazanego mają przemawiać takie okoliczności, jak „jego trudne położenie materialne, a także wizja realnego rozpoczęcia wykonywania kary pozbawienia wolności, w sytuacji gdy u podstaw wyrokowania leżą poszlakowe dowody. (…) U podstaw wniosku leżą okoliczności dotyczące osoby skazanego, jego młody wiek i konieczność leczenia oraz pomocy osobom najbliższym, dla których jest on głównym źródłem wsparcia, w tym finansowego i pomocy materialnej”.
Wobec podniesionych przez obrońcę argumentów trzeba zauważyć, że samo powołanie się na treść kasacji nie może być uznane za wystarczające do przyjęcia, że konieczne jest wstrzymanie wykonania prawomocnie orzeczonej kary pozbawienia wolności. Nie może ono bowiem automatycznie przesądzać o tym, że na pierwszy rzut oka istnieje podstawa do odstąpienia od domniemania trafności ocen i ustaleń przyjętych za podstawę prawomocnego wyroku już na etapie rozpoznawania niniejszego wniosku. Należy podkreślić, że przedmiotem rozważań związanych z oceną przez Sąd Najwyższy zasadności złożonego w trybie art. 532 § 1 k.p.k. wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia nie może być przecież całościowa i merytoryczna ocena trafności i zasadności podniesionego w kasacji zarzutu, gdyż ta może zostać rozstrzygnięta dopiero w trakcie rozpoznawania tego nadzwyczajnego środka zaskarżenia. Nadto ustalenie, czy w niniejszej sprawie rzeczywiście wystąpiła zarzucana bezwzględna podstawa odwoławcza, wymaga analizy nie tylko samej kasacji, ale i szeregu dokumentów. Na obecnym etapie postępowania nie jawi się ona na tyle oczywiście, by przemawiała za uruchomieniem instytucji z art. 532 § 1 k.p.k.
Natomiast okoliczności dotyczące sytuacji rodzinnej i osobistej skazanego mogą być podstawą do ubiegania się o ewentualne uzyskanie przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności, zgodnie z regulacjami Kodeksu karnego wykonawczego.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.
WB
[ał].