III KK 50/23

wyrok SN – Sąd Najwyższy z dnia 2023-08-24

Dane orzeczenia

SygnaturaIII KK 50/23
Data orzeczenia2023-08-24
Rodzaj orzeczeniawyrok SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział III
SędziowieSSN Jarosław Matras, SSN Jacek Błaszczyk, SSN Małgorzata Gierszon, SSN Jarosław Matras (przewodniczący), SSN Jarosław Matras (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

III KK 50/23

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 24 sierpnia 2023 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jarosław Matras (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Jacek Błaszczyk
SSN Małgorzata Gierszon

Protokolant Katarzyna Gajewska

w sprawie J.T.
wobec którego postępowanie o czyn z art. 217 § 1 k.k.

warunkowo umorzono

po rozpoznaniu w Izbie Karnej

na posiedzeniu, w trybie art. 535 § 5 k.p.k.,
w dniu 24 sierpnia 2023 r.

kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego

od wyroku Sądu Okręgowego w K.

z dnia 31 października 2022 r., sygn. akt IX Ka 1800/21

zmieniającego w części wyrok Sądu Rejonowego w K.

z dnia 14 września 2021 r., sygn. akt IX K 1507/20,

uchyla wyrok Sądu Okręgowego w K. w zaskarżonej części, tj. w zakresie rozstrzygnięcia zawartego w pkt I ppkt 1 co do orzeczenia o świadczeniu pieniężnym i w tym zakresie sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w K. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 14 września 2021 r., sygn. akt IX K 1507/20, Sąd Rejonowy w K. uznał oskarżonego J.T. za winnego popełnienia występku z art. 217 § 1 k.k., za co na podstawie tego przepisu i art. 33 § 1 i 3 k.k. wymierzył mu karę grzywny w wysokości 80 stawek dziennych po 20 zł każda.

Na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego, Sąd Okręgowy w K. wyrokiem z dnia 31 października 2022 r., sygn. akt IX Ka 1800/21, zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że z opisu czynu przypisanego oskarżonemu wyeliminował określenie „uderzenie ręką w twarz” i w związku z przypisaniem J.T. czynu kwalifikowanego z art. 217 § 1 k.k. na mocy art. 66 § 1 i 2 k.k., 67 § 1 i 3 k.k. w zw. z art. 39 pkt 7 k.k. postępowanie karne warunkowo umorzył na okres próby wynoszący rok, nadto orzekł wobec J.T. nawiązkę w kwocie 1 złotych na rzecz małoletniego B.P., reprezentowanego przez matkę E.P., oraz świadczenie pieniężne poprzez wpłacenie kwoty 1500 złotych na rzecz (….); w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.

W tej sprawie kasację złożył Prokurator Generalny, który zaskarżając powyższy wyrok w zakresie zawartego w pkt I ppkt 1 orzeczenia o świadczeniu pieniężnym, na niekorzyść oskarżonego wskazał na rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego, a mianowicie art. 43a § 1 k.k., polegające na orzeczeniu, w wyniku przeprowadzonej kontroli odwoławczej, wobec oskarżonego J.T. świadczenia pieniężnego poprzez wpłacenie kwoty 1 500 zł na rzecz (….), w sytuacji gdy, zgodnie z brzmieniem wskazanego przepisu prawa materialnego, świadczenie pieniężne jest orzekane wyłącznie na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.

Stawiając ten zarzut skarżący wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Okręgowemu w K. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja jest zasadna w stopniu oczywistym.

Trafnie w kasacji podniesiono zarzut rażącego naruszenia przepisów prawa materialnego. W wyniku przeprowadzonej kontroli odwoławczej sąd drugiej instancji zmienił zaskarżony wyrok warunkowo umarzając postępowanie karne wobec oskarżonego i orzekając wobec niego obowiązki uiszczenia nawiązki na rzecz pokrzywdzonego oraz świadczenia pieniężnego na rzecz innego podmiotu niż wskazany w treści art. 43 a k.k. Fundusz Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Zgodnie z treścią art. 67 § 3 k.k., umarzając warunkowo postępowanie karne, sąd poza zobowiązaniem do orzeczenia w przedmiocie naprawienia szkody, zadośćuczynienia za krzywdę albo nawiązki, ma również możliwość orzeczenia świadczenia pieniężnego wymienionego w art. 39 pkt 7 k.k. Świadczenie takie, zgodnie z art. 43a § 1 k.k., może być orzeczone na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej a jego wysokość nie może przekroczyć 60 000 złotych.

W zaskarżonym kasacją wyroku orzeczono zatem świadczenie pieniężne na rzecz nieuprawnionego podmiotu.

Z tych powodów Sąd Najwyższy uznając kasację Prokuratora Generalnego za oczywiście zasadną uchylił wyrok w zaskarżonej części i sprawę w tym zakresie przekazał do ponownego rozpoznania sądowi odwoławczemu.

[M.S]

[ł.n]

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)