III KK 460/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 2 września 2025 r.
SSN Marek Siwek
w sprawie D. M.
skazanego z art. 55 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu
narkomanii i in.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 2 września 2025 r.
w przedmiocie wniosku skazanego o wyłączenie sędziów SN
Kołodziejskiego, Anny Dziergawki i Marka Motuka
od rozpoznania kasacji obrońcy
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie
z dnia 30 października 2023 r., sygn. akt II AKa 230/23
częściowo zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Tarnowie
z dnia 6 kwietnia 2023 r., sygn. akt II K 63/22
na podstawie art. 41 § 1 k.p.k.
Pawła
p o s t a n o w i ł
wniosku nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
Przed Sądem Najwyższym zawisła sprawa z kasacją obrońcy skazanego D.
M. od wskazanego wyżej wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie. Sprawa niniejsza
została zarejestrowana pod sygn. akt III KK 460/24 i przydzielona do referatu
sędziego SN Pawła Kołodziejskiego (k. 88). D. M. złożył wniosek o wyłączenie tego
sędziego od rozpoznania sprawy kwestionując, jako prawidłową, procedurę jego
III KK 460/24
2
powołania na urząd sędziego wskutek wniosku Krajowej Rady Sądownictwa
ukształtowanej na mocy ustawy z 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej
Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 3). Sąd
Najwyższy postanowieniem z 5 czerwca 2025 r., III KK 460/24, wniosek pozostawił
wniosek bez rozpoznania (k. 112)
Zarządzeniem z 1 lipca 2025 r. został wyznaczony termin rozprawy
kasacyjnej na 24 września 2025 r. (k. 116), zaś wnioskiem datowanym na 7 lipca
2025 r. skazany, powołując się na treść art. 41 § 1 k.p.k. wniósł o wyłączenie
sędziów SN wyznaczonych do rozpoznania kasacji jego obrońcy, w osobach:
Pawła Kołodziejskiego, Anny Dziergawki i Marka Motuka (k. 122). Wniosek
skazanego został zarejestrowany w kontrolce KRI pod numerem 1148.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniosek jest niezasadny
Należy przypomnieć, że skazany D. M. złożył już uprzednio wniosek o
wyłączenie od rozpoznania kasacji sędziego SN Pawła Kołodziejskiego na tej
podstawie, że został on powołany na urząd sędziego w Sądzie Najwyższym w
wyniku rekomendacji przez Krajową Radę Sądownictwa ukształtowaną na mocy
ustawy z 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz
niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 3), która w odczuciu wnioskodawcy
jest organem nielegalnym, co rzutować miało na ocenę niezawisłości i
bezstronności w jego sprawie. Sąd Najwyższy postanowieniem z 5 czerwca
2025 r., III KK 460/24 pozostawił wniosek skazanego bez rozpoznania (k. 112).
W aktualnie sformułowanym wniosku, skazany żądając ponownie wyłączenia
sędziego SN Pawła Kłodzińskiego, a także sędziów Anny Dziergawki i Marka
Motuka od rozpoznania kasacji w jego sprawie podniósł, iż „zachodzą wątpliwości
względem bezstronności politycznej, a zarazem ich zawisłości, co może
powodować nieprawidłowy przebieg postępowania Sądowego”. Nie wskazał
natomiast żadnych okoliczności, które miałyby potwierdzać wyrażone w piśmie
stanowisko.
Zgodnie natomiast z treścią art. 41 § 1 k.p.k. sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli
istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać wątpliwość co do jego
III KK 460/24
3
bezstronności w danej sprawie. Uzasadnienie twierdzenia o istnieniu wątpliwości co
do bezstronności sędziego musi odnosić się do takiego zachowania lub postawy
sędziego na sali rozpraw lub poza nią, względnie innych okoliczności o charakterze
faktycznym, z których mogłoby wynikać, że sędzia jest, czy też nawet może być, w
określony sposób nastawiony do uczestników postępowania lub do sprawy, co w
rezultacie byłoby realnym zagrożeniem dla sprawiedliwego jej rozstrzygnięcia.
Podstawa wyłączenia sędziego przewidziana w art. 41 § 1 k.p.k. materializuje się
zatem jedynie wówczas, gdy z pewnych okoliczności faktycznych można wywodzić
przekonanie, że zachodzą wobec sędziego wątpliwości co do bezstronności, a
więc, że pomiędzy podnoszonymi okolicznościami, mającymi charakter rzeczywisty
i obiektywny, a rozstrzyganiem sprawy przez określonego sędziego zachodzi
związek funkcjonalny. Uzasadniona wątpliwość co do bezstronności sędziego, w
rozumieniu art. 41 § 1 k.p.k., zachodzi bowiem zawsze in concreto, a nie in
abstracto.
Treść wniosku skazanego nie pozwala natomiast na stwierdzenie, że w
odniesieniu do wszystkich wymienionych w nim sędziów, zaszły podstawy
określone w art. 41 § 1 k.p.k., nakazujące ich odsunięcie od procedowania w
przedmiocie wniesionej w tej sprawie kasacji. Skazany zupełnie bezpodstawnie
bowiem zarzuca sędziom wyznaczonym do rozpoznania sprawy „brak
niezależności politycznej”, czego bliżej nawet nie wyjaśnia, a na potwierdzenie
swojego stanowiska nie powołuje żadnej okoliczności dotyczącej wskazanych
sędziów.
W tym stanie rzeczy, wobec niestwierdzenia okoliczności z art. 41 § 1 k.p.k.,
Sąd Najwyższy orzekł jak wyżej.
[J.J.]
[r.g.]
III KK 460/24
4
