III KK 433/19

Sygn. akt III KK 433/19

POSTANOWIENIE

Dnia 5 września 2019 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jerzy Grubba

na posiedzeniu w trybie art. 535§3 k.p.k.

po rozpoznaniu w dniu 5 września 2019r.,

sprawy P. T.

skazanego z art. 158§1 k.k. w zw. z art. 245k.k. i 11§2 k.k.

z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego

od wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 26 lutego 2019r., sygn. akt XI Ka (…) zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w C. z dnia 18 lipca 2018r., sygn. akt II K (…)

p o s t a n o w i ł:

1. oddalić kasację uznając ją za oczywiście bezzasadną,

2. zwolnić skazanego od ponoszenia kosztami sądowych postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Kasacja wniesiona w imieniu skazanego jest bezzasadna i to w stopniu oczywistym.

Skarżący tylko pozornie podnosi w niej zarzuty związane z naruszeniem prawa materialnego, których miałby dopuścić się Sąd Odwoławczy, gdy w istocie skierowana jest ona wyłącznie przeciwko współmierności kary wymierzonej przez Sąd Okręgowy. Kasacja została zatem wywiedziona wbrew treści art. 523§1 k.p.k., który nie dopuszcza skarżenia w tym postępowaniu współmierności kary.

Bezsprzecznie Sąd Odwoławczy zmieniając zaskarżony wyrok nie odniósł się w jego uzasadnieniu do kwestii skutecznie przeprowadzonej mediacji pomiędzy skazanym a pokrzywdzonym i zawartej w jej toku ugody.

Zauważyć jednak wypada, że okoliczności tej żadnej istotnej rangi nie nadał też Sąd I instancji i nie ta okoliczność była powodem, dla którego P. T. wymierzono samoistną grzywnę.

Wskazać też trzeba, a ma to podstawowe znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, że powodem zmiany wymiaru kary przez Sąd Odwoławczy nie była też inna ocena jej współmierności (a tylko w takim układzie pominięcie którejś z okoliczności wskazanych w art. 53 k.k. miałoby istotniejsze znaczenie). W rozpoznawanej sprawie wpływ na zmianę wyroku Sądu Odwoławczego miało dokonanie odmiennych ustaleń faktycznych skutkujących odmiennym opisem motywacji działania sprawców, odmienną kwalifikacją prawną przypisanego czynu i w konsekwencji odmienną oceną stopnia jego społecznej szkodliwości. To nowoprzypisany czyn z art. 245 k.k. stał się nową podstawą wymiaru kary. W ten sposób stwierdzono też, że szerszy był zakres naruszonych dóbr chronionych prawem (szczególne znaczenie – negatywne – zawsze należy nadawać zachowaniu, które zostało podjęte w celu wywarcia wpływu na stronę procesu karnego). Fundamentalne znaczenie zaś ma tu to, że czyn z art. 245 k.k. (od 3 miesięcy do lat 5 pozbawienia wolności) jest surowiej zagrożony niż z art. 158§1 k.k. (do 3 lat pozbawienia wolności), który poprzednio stanowił podstawę wymiaru kary.

W tym układzie procesowym, nie można przyjąć, że brak wskazania w uzasadnieniu wyroku Sądu Okręgowego na fakt skutecznej mediacji, stanowił rażące naruszenie prawa materialnego.

Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.

Skazanego obciążono kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego nie znajdując podstaw do zwolnienia od ich ponoszenia.

l.n