III KK 43/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marek Motuk
Dnia 5 marca 2025 r.
w sprawie M. T.
skazanego za czyn z art. 156 § 1 pkt 2 k.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 5 marca 2025 r.
na posiedzeniu bez udziału stron
wniosku obrońcy skazanego
o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie
z dnia 6 listopada 2023 r., sygn. akt II AKa 78/23
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Rzeszowie
z dnia 5 kwietnia 2023 r., sygn. akt II K 22/22
na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario
p o s t a n o w i ł
nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIE
Obrońca M. T. w kasacji od wyroku Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia
6 listopada 2023 r., sygn. akt II AKa 78/23 – wniósł o wstrzymanie wykonania
zaskarżonego orzeczenia, szczególnie w zakresie wymierzonej kary pozbawienia
wolności, ze względu na oczywistą zasadność zarzutów kasacyjnych.
Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.
Wniosek obrońcy nie zasługuje na uwzględnienie.
III KK 43/25
2
W myśl art. 532 § 1 k.p.k., w razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy może
wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego orzeczenia, którego
wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji. Zgodnie zaś z regułą przewidzianą w
art. 9 § 1 i 2 k.k.w., orzeczenie staje się wykonalne z chwilą jego uprawomocnienia,
niemniej unormowanie zawarte w art. 532 § 1 k.p.k. – na zasadzie wyjątku –
stwarza możliwość wstrzymania wykonania orzeczenia w związku z wniesieniem
kasacji. Decyzja wstrzymująca rzeczoną wykonalność winna zapadać jedynie w
sytuacji, gdy treść zarzutów kasacyjnych dostarcza podstawy do stwierdzenia
oczywistego i rażącego naruszenia prawa, wskazując tym samym na wysokie
prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji. Pozwala to wówczas – w drodze
wspomnianego wyjątku – odstąpić od respektowania domniemania trafności ocen i
ustaleń przyjętych za podstawę prawomocnego orzeczenia (zob. postanowienia
Sądu Najwyższego: z dnia 15 lutego 2018 r., II KK 23/18, Lex nr 2449778; z dnia
14 czerwca 2018 r., II KK 184/18, Lex nr 2506101; z dnia 15 marca 2017 r., II KK
53/17 Lex nr 2242367).
Transponując powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy – nie przesądzając
rzecz jasna ostatecznego stanowiska Sądu Najwyższego – należy stwierdzić, że
wstępna analiza podniesionych w spawie zarzutów kasacyjnych nie daje podstaw
do jednoznacznego uznania ich oczywistej zasadności, a tym samym przyjęcia
wysokiego prawdopodobieństwa uchylenia zaskarżonego wyroku.
Wieloaspektowego stanowiska obrońcy nie podzielił również prokurator, na którym
ciąży prawny obowiązek podejmowania czynności procesowych w każdym
przypadku rażącego i oczywistego naruszenia prawa.
Podkreślić jednak trzeba, że powyższa konstatacja nie przesądza o kierunku
ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd Najwyższy, które to rozstrzygnięcie
musi być poprzedzone pogłębioną analizą i oceną podniesionych zarzutów
kasacyjnych.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.
[J.J.]
[a.ł]
III KK 43/25
3
