III KK 426/18

wyrok SN – Sąd Najwyższy z dnia 2019-07-17

Dane orzeczenia

SygnaturaIII KK 426/18
Data orzeczenia2019-07-17
Rodzaj orzeczeniawyrok SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział III
SędziowieSSN Andrzej Siuchniński, SSN Marek Pietruszyński, SSN Andrzej Tomczyk, SSN Andrzej Siuchniński (przewodniczący), SSN Andrzej Tomczyk (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt III KK 426/18

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 17 lipca 2019 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Andrzej Siuchniński (przewodniczący)
SSN Marek Pietruszyński
SSN Andrzej Tomczyk (sprawozdawca)

Protokolant Jolanta Grabowska

przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Barbary Nowińskiej,
w sprawie K. K.
oskarżonego z art. 279 § 1 k.k.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie
w dniu 17 lipca 2019 r.
kasacji wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości-Prokuratora Generalnego - na niekorzyść
od wyroku Sądu Rejonowego w C.
z dnia 20 lipca 2017 r., sygn. akt II K (…),

uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze i przekazuje sprawę w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w C. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

W dniu 29 maja 2017 r. Prokurator Rejonowy w C. wystąpił do Sądu Rejonowego w C. z aktem oskarżenia przeciwko K. K. i T. Ż., oskarżając ich o to, że: „w dniu 4 listopada 2016 r. w C. ul. F.. działając wspólnie i w porozumieniu i według określonego podziału ról z inną ustaloną osobą, co do której materiały wyłączono do odrębnego postępowania, dokonali kradzieży z włamaniem do mieszkania nr 33 w ten sposób, że przy użyciu wcześniej bezprawnie zabranego oryginalnego klucza weszli do jego wnętrza, skąd zabrali w celu przywłaszczenia laptop marki T. nr seryjny (…), telefon komórkowy H. nr (…) i telefon komórkowy marki M. nr (…), gdzie łączna wartość strat wyniosła 2470 zł na szkodę J. L. ”, tj. o przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. (k. 94, 95-96 akt o sygn. II K (…)).

Wyrokiem z dnia 20 lipca 2017 r., sygn. akt II K (…), Sąd Rejonowy w C.:

uznał oskarżonego K. K. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, tj. przestępstwa z art. 279 § 1 k.k. i na podstawie tego przepisu wymierzył mu na karę roku pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. oraz art. 70 § 1 k.k. warunkowo zawiesił na okres próby 3 (trzech) lat, oddając go w tym czasie pod dozór kuratora sądowego.

Wyrok nie został zaskarżony przez żadną ze stron i wobec K. K. uprawomocnił się 28 lipca 2017 r.

Kasację od tego wyroku, w części dotyczącej orzeczenia o karze, wniósł na niekorzyść K. K. Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny, zarzucając:

„rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 69 § 1 k.k. polegające na warunkowym zawieszeniu wykonania orzeczonej kary 1 roku pozbawienia wolności na okres 3 lat próby, podczas gdy w czasie popełnienia przypisanego K. K. przestępstwa był on osobą skazaną na karę pozbawienia wolności”.

W konkluzji autor kasacji wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w C..

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zasadnie autor kasacji przypomniał, że zgodnie z treścią art. 69 § 1 k.k. obowiązującą od 1 lipca 2015 r., sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej w wymiarze nieprzekraczającym roku, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa nie był skazany na karę pozbawienia wolności.

W rozpoznawanej sprawie wymóg ten nie został spełniony. Z analizy dołączonej do akt sprawy informacji o osobie z Krajowego Rejestru Karnego wynika bowiem, że K. K. wyrokiem Sądu Rejonowego w C. z dnia 24 listopada 2011 r., w sprawie o sygn. II K (…), skazany został za czyn z art. 209 § 1 k.k. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 2 lat. Postanowieniem z dnia 8 października 2013 r. zarządzono wykonanie warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności, którą skazany odbywał w okresie od dnia 6 maja 2014 r. do dnia 6 września 2014 r. z zaliczeniem okresu dozoru elektronicznego od dnia 21 lutego 2014 r. do dnia 23 kwietnia 2014 r. Z tego wynika, że zatarcie skazania w sprawie II K (…) nastąpi po 10 latach od wykonania kary.

Tym samym, K. K. zarówno w czasie popełnienia przestępstwa jak i w czasie orzekania był skazany na karę pozbawienia wolności, co wykluczało zastosowanie instytucji określonej w art. 69 § 1 k.k.

Warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej wobec K. K. zaskarżonym wyrokiem kary pozbawienia wolności nastąpiło więc z rażącą i mającą istotny wpływ na jego treść obrazą przepisu prawa materialnego wskazanego w zarzucie kasacji i spowodowało konieczność uchylenia go w zaskarżonej części oraz przekazania sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w C., który – orzekając powtórnie – postąpi zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Z przytoczonych powodów Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)