III KK 401/23

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2023-10-03

Dane orzeczenia

SygnaturaIII KK 401/23
Data orzeczenia2023-10-03
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział III
SędziowieSSN Jerzy Grubba, SSN Jerzy Grubba (przewodniczący), SSN Jerzy Grubba (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

III KK 401/23

POSTANOWIENIE

Dnia 3 października 2023 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jerzy Grubba

w sprawie W. R. i M. W.

skazanych za czyny z art. 13§1 k.k. w zw. z art. 55 ust. 1 i 3 oraz art. 56 ust. 1 i 3 oraz art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11§2 k.k.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej

na posiedzeniu w dniu 3 października 2023r.

wniosków obrońcy skazanych

o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Tarnowie z dnia 2 września 2022r., sygn. akt II K 32/22, zmienionego w części wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 24 stycznia 2023r., sygn. akt II AKa 312/22

postanowił:

wniosku nie uwzględnić

UZASADNIENIE

Wnioski obrońcy skazanych W. R. i M. W. nie zasługiwały na uwzględnienie.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazywano wielokrotnie, że uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia jest możliwe jedynie, gdy strona wykaże istnienie szczególnych okoliczności powodujących, że wykonanie orzeczenia pociągnęłoby za sobą wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki, podnosząc też, że wniosek ten powinien zawierać dodatkową argumentację wskazującą na duże prawdopodobieństwo zasadności podniesionego w skardze zarzutu i przez to nieodwracalność skutków kary w razie jej wykonania.

Wnioski sporządzony w niniejszej sprawie nie zawierają takiej argumentacji. Obrońca W. R. i M. W. ograniczył się w nich do wskazania na rangę podniesionych w kasacji zarzutów oraz tego, że skazani znajdują się w trudnej sytuacji rodzinnej i finansowej, nie konkretyzując podstaw takich twierdzeń. Dodał także, że dla W. R., który nie był dotychczas osobą karaną, pobyt w warunkach izolacji penitencjarnych stanowi prawdziwą traumę.

Stwierdzić zatem wypada, że sam fakt złożenia kasacji nie może obligować Sądu Najwyższego do wstrzymania wykonania kary. Nie można bowiem zapominać, że w sprawie zapadł prawomocny, a więc wykonalny wyrok. Sama ocena zasadności podniesionych zarzutów też nie może być postrzegana jako jednoznaczna, tym bardziej w sytuacji, gdy w odpowiedzi na kasację prokurator wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.

Powyższe powoduje, że tak sformułowane wnioski nie zasługiwały na uwzględnienie.

Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.

[SOP]

[ał]

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)