III KK 360/24

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2024-09-26

Dane orzeczenia

SygnaturaIII KK 360/24
Data orzeczenia2024-09-26
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział III
SędziowieSSN Michał Laskowski, SSN Michał Laskowski (przewodniczący), SSN Michał Laskowski (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

III KK 360/24

POSTANOWIENIE

Dnia 26 września 2024 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Michał Laskowski

na posiedzeniu bez udziału stron

po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 26 września 2024 r.

sprawy A. Z.

skazanej za popełnienie czynu z art. 300 § 1 k.k. i in

kwestii dopuszczalności kasacji wniesionej przez obrońcę

od wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie

z dnia 13 listopada 2023 r., sygn. akt IV Ka 1284/23,

zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego dla Krakowa - Krowodrzy w Krakowie

z dnia 13 marca 2023 r., sygn. akt II K 1074/21

p o s t a n o w i ł:

1) pozostawić kasację bez rozpoznania;

2) obciążyć skazaną kosztami sądowymi za postępowanie

kasacyjne;

3) zasądzić od skazanej na rzecz oskarżyciela posiłkowego

spółki A. Sp. z.o.o. z siedzibą w K. kwotę 720 zł

tytułem zwrotu wydatków poniesionych w związku

ze sporządzeniem przez jego pełnomocnika odpowiedzi

na kasację.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w Krakowie, wyrokiem z 13 listopada 2023 r. zmienił zaskarżony apelacją obrońcy wyrok Sądu Rejonowego dla Krakowa - Krowodrzy w Krakowie z 13 marca 2023 r. i ostatecznie A. Z. została uznana za winną popełnienia dwóch występków, za które wymierzono jej następujące kary jednostkowe: 7 miesięcy pozbawienia wolności za czyn z art. 300 § 1 k.k. w zw. z art. 300 § 3 i § 2 k.k. i 2 miesiące pozbawienia wolności za czyn z art. 302 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i orzeczono karę łączną 8 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres 2 lat próby oraz grzywnę z art. 71 § 1 k.k.

W kasacji od wyroku Sądu odwoławczego obrońca podniósł zarzuty rażącego i mającego istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenia prawa procesowego, tj. art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. polegające na zaakceptowaniu przez Sąd odwoławczy dokonanej przez Sąd pierwszej instancji błędnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego szczególności zeznań świadków; art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. i art. 5 § 2 k.p.k. przez zaakceptowanie powierzchownej i dowolnej oceny dowodów Sądu pierwszej instancji, której wadliwość przeniknęła następnie do uzasadnienia wyroku Sądu odwoławczego, co skutkowało brakiem powzięcia wątpliwości odnośnie poczynionych przez Sąd meriti ustaleń; art. 547 § 3 k.p.k. w zw. z art. 424 § 1 k.p.k. w zw. z art. 458 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k., art. 5 § 2 k.p.k., art. 434 § 1 k.p.k. i art. 410 k.p.k. polegających na przeprowadzeniu nienależytej kontroli odwoławczej przejawiającej się w naruszeniu zasady in dubio pro reo. Przy tak sformułowanych zarzutach obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie skazanej ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Krakowie.

Pisemne odpowiedzi na kasację wnieśli Prokurator Rejonowy w Skarżysku – Kamiennej i pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego i obaj postulowali odmówienie przyjęcia kasacji jako niedopuszczanej z mocy ustawy a pełnomocnik pokrzywdzonej spółki alternatywnie wniósł o oddalenie jej jako oczywiście bezzasadnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja okazała się niedopuszczalna i należało pozostawić ją bez rozpoznania.

Zgodnie z art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Ograniczenie to nie obejmuje tylko kasacji wywiedzionej przez podmiot szczególny lub z powodu bezwzględnych przyczyn odwoławczych (art. 523 § 4 pkt 1 i 2 k.p.k.). W niniejszej sprawie doszło do sytuacji, w której obrońca, nie wskazując żadnej z przyczyn, o których mowa w art. 439 § 1 k.p.k., wniósł kasację od prawomocnego wyroku skazującego z warunkowym zawieszeniem wykonania kary. Oznaczało to, że wniesiony nadzwyczajny środek zaskarżenia był niedopuszczalny, a zatem zachodziła okoliczność, o której mowa w art. 429 § 1 k.p.k., co implikowało pozostawienie go bez rozpoznania na podstawie art. 531 § 1 k.p.k.

Z tych powodów Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie.

O kosztach za postępowanie kasacyjne zadecydowała treść przepisu art. 636 § 1 k.p.k., art. 637 k.p.k. i art. 637a k.p.k.

[PGW]

[ms]

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)