III KK 346/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jerzy Grubba
Dnia 23 lipca 2025 r.
w sprawie A.K.
skazanego za przestępstwo z art. 286§1 k.k. i inne
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu w dniu 23 lipca 2025 r.
wniosku obrońcy skazanego
o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Rejonowego w Rzeszowie
z dnia 8 lutego 2024r., sygn. akt X K 100/22,
zmienionego w części wyrokiem Sądu Okręgowego w Rzeszowie
z dnia 17 października 2024r., sygn. akt III Ka 322/24
na podstawie art. 532§1 i § 3 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
1. wstrzymać, do czasu rozpoznania kasacji, wykonanie
wyroku Sądu Rejonowego w Rzeszowie z dnia 8 lutego 2024 r.,
sygn. akt X K 100/22, zmienionego w części wyrokiem Sądu
Okręgowego w Rzeszowie z dnia 17 października 2024r., sygn.
akt III Ka 322/24, w zakresie rozstrzygnięcia zawartego w pkt IV
sentencji tego wyroku, a dotyczącego zobowiązania skazanego
A.K. do solidarnego naprawienia szkody na rzecz
pokrzywdzonego M. sp. z o.o. z siedzibą w K.;
2. nie uwzględnić wniosku obrońcy w pozostałym zakresie.
III KK 346/25
2
UZASADNIENIE
Wniosek obrońcy skazanego zasługiwał na uwzględnienie jedynie w części.
Uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia jest możliwe
między innymi wówczas, gdy treść wniesionej kasacji wskazuje na duże
prawdopodobieństwo zasadności podniesionego w niej zarzutu i przez to
przedwczesną znaczną dolegliwość skutków wykonania kary.
Na obecnym etapie postępowania, mając na względzie treść zarzutu z pkt 2
ppkt a) kasacji, analizę rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego w zakresie odnoszącym
się do zarzutu apelacyjnego dotyczącego tożsamej problematyki, a także treść
odpowiedzi prokuratora na wywiedzioną kasację, należy uznać, że zarzut kasacyjny
postawiony w tej przestrzeni może okazać się zasadny. Choć uzasadnienie
wywiedzionego wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia jest wysoce
lakoniczne, uznać należało, że wykonanie (wyegzekwowanie) orzeczonego
obowiązku naprawienia szkody, w szczególności wobec istnienia już w obrocie
prawnym nakazu zapłaty opiewającego na tę samą kwotę, mogłoby doprowadzić
do zbyt ciężkich i nieodwracalnych skutków.
Co się zaś tyczy wniosku obrony o wstrzymanie wykonania pozostałych
rozstrzygnięć wyroku skazującego podnieść należy, że w orzecznictwie Sądu
Najwyższego wskazywano wielokrotnie, że uwzględnienie wniosku o wstrzymanie
wykonania orzeczenia jest możliwe jedynie, gdy strona wykaże istnienie
szczególnych okoliczności powodujących, że wykonanie orzeczenia pociągnęłoby
za sobą wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki, podnosząc też, że
wniosek ten powinien zawierać dodatkową argumentację wskazującą na duże
prawdopodobieństwo zasadności podniesionego w skardze zarzutu i przez to
nieodwracalność skutków kary w razie jej wykonania.
Wniosek sporządzony w niniejszej sprawie takiej argumentacji nie zawiera,
ograniczając się w istocie do wskazania, że wykonanie wyroku grozi skazanemu
niepowetowaną stratą, zwłaszcza w wypadku wykonania orzeczonej wobec niego
kary pozbawienia wolności.
Odnosząc się w pierwszej kolejności do znaczenia postawionych zarzutów,
wskazać trzeba, że w pierwszym z nich zwrócono uwagę na wystąpienie w sprawie
uchybienia o randze bezwzględnej podstawy odwoławczej z art. 439§1 pkt 2 k.p.k.
III KK 346/25
3
Miało ono polegać na zasiadaniu w składzie sądu odwoławczego sędziego
powołanego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie
określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017r. o zmianie ustawy o Krajowej
Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw. Drugi z zarzutów dotyczy zaś
uchybień w przestrzeni prawa procesowego (art. 433§2 k.p.k.).
W dalszej kolejności podkreślenia wymaga, że przedmiotem rozważań
związanych z oceną przez Sąd Najwyższy zasadności złożonego w trybie art.
532§1 k.p.k. wniosku, nie może być kompleksowa merytoryczna ocena trafności i
zasadności podniesionych w kasacji zarzutów.
Co do zarzutu związanego z wystąpieniem w sprawie uchybienia
o charakterze bezwzględnej przesłanki odwoławczej, zauważenia wymaga,
że koniecznym będzie poczynienie w tej przestrzeni określonych ustaleń. Oznacza
to, że na chwilę obecną nie istnieją jednoznaczne przesłanki do stwierdzenia,
że w sprawie niewątpliwie zaistniała bezwzględna przyczyna odwoławcza, bowiem
obrona nie wykazała w sposób bezsporny wystąpienia okoliczności, o których
mowa w pkt 2 uchwały składu połączonych Izb: Cywilnej, Karnej oraz Pracy
i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020r., sygn. akt
BSA 1-4110-1/20 oraz, co istotne, uchwale Sądu Najwyższego z dnia 2 czerwca
2022r., sygn. akt I KZP 2/22, przewidującej konieczność przeprowadzenia wobec
sędziego sądu powszechnego swoistego testu niezawisłości i bezstronności.
Nie przesądzając kierunku przyszłego rozstrzygnięcia wskazać więc jedynie
należy, że zdecydowanie przedwczesne byłoby twierdzenie, że w sprawie już
obecnie zachodzi wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia tego zarzutu, a
także zarzutu kasacyjnego nie mającego charakteru bezwzględnego, a
odnoszącego się w istocie do kwestii ustaleń faktycznych (z pkt 2 ppkt b). W tym
zakresie, w odpowiedzi na kasację, prokurator wniósł o jej oddalenie jako
niezasadnej, zaś w zakresie złożonego wniosku o wstrzymanie wykonania
orzeczenia – o jego nieuwzględnienie.
Powyższe powoduje, że wniosek obrońcy skazanego, w tym zakresie, nie
zasługiwał na uwzględnienie.
Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na
wstępie.
III KK 346/25
4
[WB]
[r.g.]
