III KK 338/22

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2023-07-18

Dane orzeczenia

SygnaturaIII KK 338/22
Data orzeczenia2023-07-18
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział III
SędziowieSSN Ryszard Witkowski, SSN Ryszard Witkowski (przewodniczący), SSN Ryszard Witkowski (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

III KK 338/22

POSTANOWIENIE

Dnia 18 lipca 2023 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Ryszard Witkowski

w sprawie K. T. o zadośćuczynienie,

w dniu 18 lipca 2023 r. w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron

w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej z urzędu w postanowieniu Sądu Najwyższego z 15 marca 2023 r. sygn. III KK 338/22 (KRI 137/22),

na podstawie art. 105 § 1 - 3 k.p.k.

p o s t a n o w i ł:

1. sprostować oczywistą omyłkę pisarską w postanowieniu Sądu Najwyższego z 15 marca 2023 r. sygn. III KK 338/22 (KRI 137/22) poprzez usunięcie z jego komparycji treści następującej po słowach: „bez udziału stron” do sformułowania: „sygn. akt III Ko 602/20” włącznie i zastąpienie jej następującą: „kwestii dopuszczalności wniosku pełnomocnika K. T. z 11 stycznia 2023 r. o wyłączenie sędziego SN Pawła Kołodziejskiego od rozpoznania kasacji wniesionej przez Prokuratora Okręgowego
w Szczecinie od wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie
z 3 lutego 2022 r. sygn. akt II AKa 143/21”;

2. sprostować oczywistą omyłkę pisarską w sentencji wskazanego w pkt. 1 sentencji postanowienia Sądu Najwyższego poprzez zastąpienie wyrazu: „obrońcy” wyrazem: „pełnomocnika”.

UZASADNIENIE

W komparycji postanowienia Sądu Najwyższego z 15 marca 2023 r. sygn. akt III KK 338/22 (KRI 137/22), wskutek oczywistej omyłki pisarskiej umieszczono fragment tekstu, nie odnoszący się do przedmiotu posiedzenia, na którym zapadło przedmiotowe postanowienie. Widniejąca w komparycji postanowienia treść następująca po słowach „bez udziału stron” do słów „sygn. akt III Ko 602/20” włącznie, wpłynęła na brak przejrzystości i czytelność oznaczenia przedmiotu posiedzenia. Oczywista omyłka wystąpiła także w sentencji, bowiem jako autora wniosku o wyłączenie wskazano obrońcę, natomiast ów wniosek pochodził od pełnomocnika wnioskodawcy.

Wobec stwierdzenia przez Sąd Najwyższy powyższych oczywistych omyłek pisarskich koniecznym stało się ich wyeliminowanie z urzędu.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 105 § 1 - 3 k.p.k., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

(B.B.)

[ł.n]

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)