III KK 297/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Małgorzata Gierszon
Dnia 2 lipca 2025 r.
w sprawie R. K.,
skazanego z art. 258 § 3 k.k. i in.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 2 lipca 2025 r.
na posiedzeniu bez udziału stron (art. 532 § 3 k.p.k.)
wniosku obrońcy o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją
wyroku Sądu Okręgowego w Gorzowie Wlkp.
z dnia 23 września 2022 r., sygn. akt II K 187/18,
zmienionego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Szczecinie
z dnia 17 października 2024 r., sygn. akt II AKa 66/23,
na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario
p o s t a n o w i ł:
wniosku nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
W złożonej przez obrońcę skazanego R. K. kasacji od wyroku Sądu
Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 17 października 2024 r., sygn. akt II A Ka 66/23,
sformułowany został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją
orzeczenia wobec R. K..
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Tytułem wstępu należy zaznaczyć, że suspensywność zaskarżonego
orzeczenia w postępowaniu kasacyjnym ma charakter wyjątkowy. Oznacza to, że
III KK 297/25
2
wyłącznie w szczególnych przypadkach dopuszczalne jest wstrzymanie
zaskarżonego kasacją rozstrzygnięcia. Wyrok (czy też postanowienie) posiadający
atrybut prawomocności podlega bezzwłocznemu wykonaniu (art. 9 § 1 i 2 k.k.w.).
Implikacją tego założenia dla postępowania zainicjowanego wniesieniem
nadzwyczajnego środka zaskarżenia od prawomocnego orzeczenia sądu
odwoławczego kończącego postępowanie, jest to, że wniesienie kasacji nie
wstrzymuje w sposób automatyczny wykonania tego rozstrzygnięcia.
Przepis art. 532 § 1 k.p.k. nie określa przesłanek skutkujących
wstrzymaniem wykonania zaskarżonego kasacją orzeczenia. W judykaturze
wskazuje się, że podjęcie decyzji o wstrzymaniu wykonania orzeczenia możliwe
jest w razie kumulatywnego zmaterializowania się dwóch kryteriów, Po pierwsze
ocena podniesionych w kasacji zarzutów (dokonana w ograniczonym zakresie,
bowiem jedynie na potrzeby rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania
orzeczenia pozwala na pierwszy rzut oka stwierdzić wysokie prawdopodobieństwo
ich zasadności. Po drugie, konieczne jest wykazanie przez podmiot żądający
wstrzymania wykonania orzeczenia, że dalsze jego wykonywanie mogłoby dla
skazanego wywołać wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki.
Uzasadnienie kasacji obrońcy skazanego R. K. nie zawiera takich
argumentów, które miałyby przemawiać za koniecznością wstrzymania wykonania
zaskarżonego orzeczenia. Obrońca skazanego ograniczył się w tym zakresie do
wskazania dalszego pogorszenia się stanu zdrowia skazanego, bez jednak
potwierdzenia tego faktu w pożądany sposób. Jeżeli by tak było, to ta okoliczność
winna być przedmiotem analizy w kontekście ewentualnego zastosowania wobec
skazanego instytucji wstrzymujących wykonanie kary pozbawienia wolności
wskazanych w kodeksie karnym wykonawczym. Dokonując zaś wstępnej kontroli
kasacji, Sąd Najwyższy nie znalazł podstaw do jednoznacznego uznania zarzutów
kasacyjnych za oczywiście zasadne. Przeprowadzona jednak na tym etapie jej
analiza nie przesądza o kierunku ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy.
Rozstrzygnięcie to musi być bowiem poprzedzone pogłębioną analizą i staranną
oceną podniesionych zarzutów kasacyjnych. Jednocześnie nie zmaterializowała się
druga z przesłanek, która powinna zostać spełniona łącznie z pierwszą, obrońca
skazanego nie zdołał wykazać, że orzeczona wobec niego kara pozbawienia
III KK 297/25
3
wolności w wymiarze 7 lat i 7 miesięcy mogłoby dla niego wywołać wyjątkowo
dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.
[J.J.]
[r.g.]
