POSTANOWIENIE

Dnia 29 sierpnia 2024 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Zbigniew Puszkarski

w sprawie M. P.

skazanego z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 256 § 1 k.k. i art. 288 § 1 k.k. w zw.

z art. 11 § 2 k.k., z art. 165a k.k. i in.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 29 sierpnia 2024 r.

wniosku obrońcy skazanego

o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia

p o s t a n o w i ł:

1. na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. wstrzymać wykonanie wobec M. P. wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 6 listopada 2023 r., sygn. akt IV Ka 1262/231, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego dla Krakowa - Podgórza w Krakowie z dnia 17 lutego 2023 r., sygn. akt II K 154/22/P;

2. na podstawie art. 532 § 1 i 2, art. 249 § 1 w zw. z art. 275 § 1 i 2 k.p.k. zastosować wobec skazanego M.P. środek zapobiegawczy w postaci dozoru Policji, polegającego na stawiennictwie jeden raz w miesiącu (w połowie miesiąca) w Komisariacie Policji właściwym ze względu na miejsce zamieszkania skazanego (ul. […], […]).

UZASADNIENIE

W kasacji wywiedzionej w sprawie M. P., wobec którego prawomocnie orzeczono m.in. karę 3 lat pozbawienia wolności, obrońca tego skazanego, powołując się na przepis art. 532 § 1 i 2 k.p.k., wniósł o „wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku i wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa - Podgórza, II Wydziału Karnego z 17 lutego 2023 r., zapadłego w sprawie o sygn. akt II K 154/22/P w zakresie dotyczącym orzeczonych nim kar, przepadku oraz kosztów sądowych i zastosowanie wobec skazanego dozoru Policji polegającego na stawiennictwie w jednostce Policji właściwej ze względu na miejsce zamieszkania skazanego ([…]) jeden raz w miesiącu”. Wniosek uzasadniał m.in. „skalą uchybień poczynionych w toku postępowania odwoławczego, a nadto potrzebą zadania pytań prejudycjalnych do TSUE”, jak też faktem, że wykonanie prawomocnego wyroku powodowałoby dla skazanego „nieodwracalne skutki i niepowetowane straty”. Argumentował również, że zastosowanie wobec skazanego wolnościowego środka zapobiegawczego w postaci dozoru Policji należycie zabezpieczy prawidłowy tok postępowania kasacyjnego oraz tok ewentualnie ponowionego postępowania odwoławczego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia wydanego wobec M. P. zasługuje na uwzględnienie, przy czym nie jest celowe ograniczanie zakresu wstrzymania.

Zastosowanie instytucji, o której mowa w art. 532 § 1 k.p.k., jest celowe, gdy prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji jest znaczne, a dalsze wykonywanie prawomocnego orzeczenia mogłoby prowadzić do pokrzywdzenia osoby skazanej. Na obecnym etapie postępowania kasacyjnego należy przyjąć, że zachodzą te przesłanki wstrzymania wykonania orzeczenia wydanego wobec M. P.

Liczne podniesione w kasacji zarzuty wymagają wnikliwej analizy, wszakże w kontekście prawdopodobieństwa wydania przez Sąd Najwyższy orzeczenia kasatoryjnego na uwagę zasługuje zwłaszcza zarzut rażącego naruszenia przez Sąd odwoławczy przepisów art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k., polegającego na nienależytym rozważeniu podniesionego w apelacji zarzutu obrazy przez Sąd meriti prawa materialnego, w kontekście przypisania skazanemu przestępstwa o charakterze terrorystycznym. Niezależnie od przeciwnego stanowiska prokuratora prezentowanego w odpowiedzi na kasację wydaje się, oczywiście nie przesądzając przyszłego rozstrzygnięcia w tym zakresie, że prawdopodobieństwo uznania zasadności tego zarzutu jest wysokie, przy czym istotne znaczenie ma okoliczność, że z uzasadnienia wyroku Sądu I instancji wynika, iż na wysokość wymierzonej skazanemu kary pozbawienia wolności rzutowało ustalenie, że przypisane mu przestępstwo miało charakter terrorystyczny. Przemawiało to za wydaniem orzeczenia zawartego w pkt 1 postanowienia, natomiast zgadzając się z obrońcą o celowości zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania poprzez zastosowanie wobec skazanego wolnościowego środka zapobiegawczego wydano orzeczenie ujęte w pkt 2.

[PGW]

[ał]

‎