III KK 253/14

Sygn. akt III KK 253/14

POSTANOWIENIE

Dnia 10 lutego 2017 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Tomasz Artymiuk

w sprawie M. W. i B. B.

oskarżonych z art. 107 § 1 k.k.s. i innych,

po rozpoznaniu w Izbie Karnej

na posiedzeniu w dniu 10 lutego 2017 r.

z urzędu kwestii podjęcia zawieszonego postępowania kasacyjnego

na podstawie art. 22 § 1 k.p.k.

                                                    p o s t a n o w i ł

podjąć postępowanie kasacyjne.

UZASADNIENIE

W przedmiotowej sprawie postępowanie zawieszono z uwagi na to, że zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego w przedmiocie rozpoznania kasacji ma stanowisko powiększonego składu Sądu Najwyższego związane z przedstawionym przez Prokuratora Generalnego, na podstawie art. 60 § 2 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym (obecnie t.j.: Dz. U. 2016, poz. 1254 ze zm.), pytaniem dotyczącym zagadnienia prawnego: „Czy przepisy art. 6 ust. 1 i art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych – dalej „ustawy o grach hazardowych”(Dz. U. z 2015 poz. 612) w zakresie gier na automatach, ograniczające możliwość ich prowadzenia jedynie na podstawie udzielonej koncesji na prowadzenie kasyna, są przepisami technicznymi w rozumieniu art. 1 pkt 11 dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. Urz. WE L 204 z 21.07.1998 r., ze zm.), a jeżeli tak to, czy wobec faktu nienotyfikowania tych przepisów Komisji Europejskiej, sądy karne w sprawach o przestępstwo skarbowe określone w art. 107 § 1 k.k.s. uprawnione są, w oparciu o art. 91 ust. 3 Konstytucji, do odmowy ich stosowania jako niezgodnych z prawem unijnym?”.

Z uwagi na merytoryczne rozpoznanie przez powiększony skład Sądu Najwyższego wskazanego zagadnienia prawnego (uchwała z dnia 19 stycznia 2017r., I KZP 17/16) ustała przesłanka w postaci długotrwałej przeszkody uniemożliwiającej prowadzenie postępowania (art. 22 § 1 k.p.k.). Tym samym zasadne jest podjęcie postępowania celem rozpoznania kasacji wniesionej w niniejszej sprawie.

Z tych względów postanowiono jak na wstępie.

1.Na postanowienie niniejsze zażalenie nie przysługuje (art. 426 § 1 k.p.k.).

2.Zarejestrować sprawę pod nową sygnaturą.

l.n