III KK 247/21

wyrok SN – Sąd Najwyższy z dnia 2022-02-21

Dane orzeczenia

SygnaturaIII KK 247/21
Data orzeczenia2022-02-21
Rodzaj orzeczeniawyrok SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział III
SędziowiePrezes SN Michał Laskowski, SSN Jerzy Grubba, SSN Zbigniew Puszkarski, Prezes SN Michał Laskowski (przewodniczący), SSN Zbigniew Puszkarski (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt III KK 247/21

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 21 lutego 2022 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

Prezes SN Michał Laskowski (przewodniczący)
SSN Jerzy Grubba
SSN Zbigniew Puszkarski (sprawozdawca)

Protokolant Katarzyna Gajewska

w sprawie P. P.
uniewinnionego od popełnienia czynu z art. 177 § 2 k.k.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 439 § 1 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k.

w dniu 21 lutego 2022 r.,
kasacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej na niekorzyść

od wyroku Sądu Okręgowego w G.
z dnia 30 grudnia 2020 r., sygn. akt V Ka […],
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w G.

z dnia 3 lipca 2020 r., sygn. akt II K […],

na podstawie art. 537 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.

1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym Sądowi Okręgowemu w G.;

2. zarządza zwrot oskarżycielce posiłkowej M. P. – L. uiszczonej opłaty od kasacji.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w G. wyrokiem z dnia 3 lipca 2020 r., sygn. akt II K […] (taką sygnaturą oznaczono wyrok, powinno być: II K […]), uniewinnił P. P. od popełnienia zarzucanego mu czynu z art. 177 § 2 k.k. Należy dodać, że postępowanie w tej sprawie jest długotrwałe, bowiem dotyczy zdarzenia z dnia 1 grudnia 2008 r., w którym śmierć poniosła przekraczająca jezdnię piesza, zaś wymieniony wyrok jest czwartym (!) wyrokiem wydanym w sprawie przez Sąd pierwszej instancji

Po rozpoznaniu apelacji oskarżycielki posiłkowej Sąd Okręgowy w G. wyrokiem z dnia 30 grudnia 2020 r., sygn. akt V Ka […], utrzymał zaskarżony wyrok w mocy (w wyroku tym powtórzono nieprawidłową sygnaturę sprawy Sądu pierwszej instancji).

Kasację od prawomocnego wyroku Sądu odwoławczego wniósł pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej. Zaskarżył wyrok w całości, zarzucając rażące naruszenia prawa, mające istotny wpływ na treść orzeczenia, które to zaistniałe, jego zdaniem uchybienia, szczegółowo przedstawił w skardze i wniósł o „uchylenie zaskarżonego wyroku, a także o ile zaistnieją takie warunki poprzedzającego go wyroku Sądu I Instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I Instancji”.

W pisemnej odpowiedzi na kasację Prokurator w G. wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.

Sąd Najwyższy zważył, iż przepis art. 536 k.p.k. nakazuje mu rozpoznanie kasacji w granicach zaskarżenia i podniesionych zarzutów, jednak też wyjście poza te granice w wypadkach określonych w art. 435, art. 439 i art. 455 k.p.k. Kontrolując sposób procedowania w niniejszej sprawie dostrzeżono, że tak właśnie należy postąpić, bowiem chociaż w kasacji nie podniesiono, iż w sprawie zaistniało uchybienie określone w art. 439 k.p.k., w istocie uchybienie należące do katalogu bezwzględnych przyczyn uchylenia orzeczenia, wystąpiło, w szczególności polegające na niewłaściwej obsadzie Sądu odwoławczego (art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.).Tak jak Sąd pierwszej instancji, Sąd Okręgowy w G. wydał w tej sprawie cztery wyroki, trzy pierwsze w składzie trzech sędziów (wyrok z dnia 12 kwietnia 2011 r., sygn. akt XIII Ka [X-1]– k. 433; wyrok z dnia 27 lutego 2014 r., sygn. akt XIII Ka [X-2]– k. 841; wyrok z dnia 14 września 2018 r., sygn. akt V Ka [X-3]– k. 1329), zaś ostatni, zaskarżony kasacją, w składzie jednego sędziego. Taka obsada Sądu odwoławczego nie znajduje jednak oparcia w przepisach prawa.

Art. 29 § 1 k.p.k. stanowi, że na rozprawie apelacyjnej i kasacyjnej sąd orzeka w składzie trzech sędziów, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W tym względzie „inaczej” stanowi art. 449 § 2 k.p.k., który w przypadku, gdy postępowanie przygotowawcze zakończyło się w formie dochodzenia oraz w sprawach z oskarżenia prywatnego, nakazuje sądowi odwoławczemu orzekać na rozprawie jednoosobowo, chyba że zaskarżone orzeczenie sąd pierwszej instancji wydał w innym składzie niż w składzie jednego sędziego. Przepis ten nie mógł jednak znaleźć zastosowania w niniejszej sprawie, bowiem chociaż Sąd pierwszej instancji wydał wyrok w składzie jednego sędziego, to prowadzone w sprawie postępowanie przygotowawcze zakończyło się w formie śledztwa (postanowienie prokuratora z dnia 20 lipca 2009 r. o zamknięciu śledztwa – k. 179 akt sprawy).

Inny wyjątek od reguły zawartej w art. 29 § 1 k.p.k. wprowadza przepis art. 14 fa ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 1842 ze zm.), który stanowi, że w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, ogłoszonego z powodu COVID-19, oraz w okresie roku po ich odwołaniu w sprawach rozpoznawanych według przepisów ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego o przestępstwa zagrożone karą pozbawienia wolności, której górna granica nie przekracza 5 lat, na rozprawie apelacyjnej sąd orzeka w składzie jednego sędziego, jeżeli w pierwszej instancji sąd orzekał w takim samym składzie. W ust. 2 wskazano, że sąd orzeka na rozprawie apelacyjnej w składzie jednego sędziego również po upływie okresu, o którym mowa w ust. 1, jeżeli przewód sądowy na tej rozprawie rozpoczęto przed upływem tego okresu. Również ta regulacja, która inaczej niż art. 449 § 2 k.p.k., nie uzależnia orzekania przez sąd odwoławczy w składzie jednego sędziego od formy zakończenia postępowania przygotowawczego, nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie, skoro czyn zarzucany P. P., tj. przestępstwo z art. 177 § 2 k.k., zagrożony jest karą pozbawienia wolności, której górna granica przekracza 5 lat. Trzeba też zaznaczyć, że nawet gdyby wspomniany przepis nie zawierał ograniczenia co do kary przewidzianej za dany czyn, uchybienie określone art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. i tak by zaistniało, bowiem Sąd Okręgowy w G. zaskarżony kasacją wyrok wydał 30 grudnia 2020 r., natomiast art. 14 fa do ustawy covidowej został dodany później, przez art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2021 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1023).

Zgodnie art. 439 § 1 k.p.k. i art. 518 k.p.k. po stwierdzeniu w niniejszej sprawie bezwzględnej przyczyny odwoławczej, polegającej na nienależytej obsadzie Sądu drugiej instancji, Sąd Najwyższy, na podstawie art. 436 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k. ograniczając rozpoznanie kasacji tylko do opisanego uchybienia podlegającego uwzględnieniu z urzędu, na posiedzeniu uchylił zaskarżony kasacją wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w G., który wyda orzeczenie przy poszanowaniu mających zastosowanie przepisów prawa.

Chociaż z innego powodu niż podniesione w kasacji, skarga ta została uwzględniona, zatem zgodnie z art. 527 § 4 k.p.k. nakazano zwrócić oskarżycielce posiłkowej uiszczoną opłatę od kasacji.

Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w wyroku.

a.s.

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)