III KK 247/20

Sygn. akt III KK 247/20

POSTANOWIENIE

Dnia 9 września 2020 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Igor Zgoliński

w sprawie M. K.,

skazanego z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k.

po rozpoznaniu na posiedzeniu, bez udziału stron,

wniosku skazanego,

o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją

wyroku Sądu Okręgowego w S.

z dnia 19 marca 2020 r., sygn. akt II Ka (…),

zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w G.,

z dnia 22 lipca 2019 r., sygn. akt II K (…),

na podstawie art. 532 § 1 i 3 k.p.k.

p o s t a n o w i ł:

wniosku nie uwzględnić.

UZASADNIENIE

Obrońca skazanego w kasacji zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia, wskazując, że waga i charakter postawionych w treści kasacji zarzutów oraz fundamentalne znaczenie przedstawionego problemu (zarzut wystąpienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej określonej w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.), wskazują na znaczne prawdopodobieństwo zasadności kasacji. Zachodzi zatem potrzeba zapobieżenia sytuacji, w której istnieje realne niebezpieczeństwo poniesienia przez skazanego dolegliwości wynikającej z wykonania prawomocnego wyroku, której – z uwagi na trafność zarzutów kasacyjnych – doznać nie powinien.

Wniosek powyższy nie zasługiwał na uwzględnienie. Instytucja wstrzymania wykonania orzeczenia określona w art. 532 § 1 k.p.k. ma charakter wyjątkowy, bowiem stanowi ona odstępstwo od ogólnej reguły, wyrażonej w art. 9 § 2 k.k.w., wedle której orzeczenie staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia. Wstrzymanie wykonania orzeczenia może mieć miejsce wówczas, gdy charakter zarzutów kasacji wskazuje na ich oczywistą zasadność, która jest widoczna już we wstępnej ocenie tego środka zaskarżenia. Zapobieżenie poniesieniu przez skazanego dolegliwości, której z uwagi na zasadność zarzutów kasacyjnych, doznać nie powinien, uzasadnia wyłączenie powyższego przepisu.

Taka sytuacja w niniejszej sprawie nie wystąpiła. Na obecnym etapie postępowania nie można bowiem stwierdzić zaistnienia aż tak relewantnych przyczyn do uznania słuszności wniesionej kasacji, aby uchylenie wyroku sądu odwoławczego i przekazanie sprawy temu sądowi do ponownego rozpoznania stało się wysoce prawdopodobne. Przedmiotem rozważań związanych z oceną przez Sąd Najwyższy zasadności złożonego w trybie art. 532 § 1 k.p.k. wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia nie może być wszakże kompleksowa, merytoryczna ocena zasadności podniesionych w kasacji zarzutów. To winno podlegać weryfikacji na dalszym etapie postępowania, podczas merytorycznego rozpoznania kasacji. Nie antycypując wyniku postępowania kasacyjnego, należy stwierdzić, że podniesiona przez obrońcę argumentacja nie jest tego rodzaju, by można mówić o bezspornej wadliwości kwestionowanego wyroku sądu odwoławczego. Sama waga podniesionych zarzutów (w tym zarzutu nienależytej obsady sądu) nie przemawia automatycznie za potrzebą uznania wysokiego stopnia prawdopodobieństwa uwzględnienia kasacji. Zauważyć trzeba, że oskarżyciel publiczny w pisemnej odpowiedzi na kasację ocenił wniesioną skargę kasacyjną obrońcy jako bezzasadną w stopniu oczywistym.

Uwzględniając powyższe okoliczności Sąd Najwyższy postanowił zatem jak w sentencji.