WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 3 lipca 2024 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Adam Roch

w sprawie T. P. (P.)

ukaranego za czyn z art. 54 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych

po rozpoznaniu w Izbie Karnej

na posiedzeniu, w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w zw. z art. 112 k.p.s.w.

w dniu 3 lipca 2024 r.

kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść

od prawomocnego wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 10 lipca 2023 r., sygn. akt II W 938/23

uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej nieorzeczenia

o obligatoryjnym środku karnym i przekazuje sprawę w tym

zakresie Sądowi Rejonowemu w Kielcach do ponownego

rozpoznania.

UZASADNIENIE

T. P. został obwiniony o to, że w dniu 15 kwietnia 2023 r., około godziny 19:30 w K. przy ul. […] na stadionie piłkarskim „[…]” podczas trwania imprezy masowej, tj. meczu piłkarskiego między drużynami […] – […] przebywał w miejscu nieprzeznaczonym dla publiczności, tj. ogrodzeniu, które oddziela sektor gości (tzw. klatkę) od kibiców drużyny gospodarzy i nie opuszczał tego miejsca pomimo wezwania wydanego przez służby porządkowe na podstawie niniejszej ustawy, tj. o wykroczenie z art. 54 ust. 2 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych.

Wyrokiem nakazowym z dnia 10 lipca 2023 roku, sygn. akt II W 938/23, Sąd Rejonowy w Kielcach uznał obwinionego T. P. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 54 ust. 2 i art. 54 ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych w zw. z art. 24 § 1 i 3 k.w. wymierzył mu karę 2.000 złotych grzywny. Jednocześnie ukaranego obciążono kosztami sądowymi. Pismem z dnia 21 września 2023 roku obrońca obwinionego wniósł sprzeciw od powyższego wyroku. Kolejnym jednak pismem, z dnia 20 marca 2024 roku, obrońca cofnął wywiedziony sprzeciw (k. 47 akt sprawy). Na rozprawie w dniu 21 marca 2024 roku Sąd Rejonowy w Kielcach postanowił, że wyrok tegoż sądu z dnia 10 lipca 2023 roku, sygn. akt II W 938/23, stał się prawomocny, wobec cofnięcia wniesionego sprzeciwu (k. 51v akt sprawy).

Kasację od powyższego wyroku na niekorzyść T. P. w dniu 17 maja 2024 roku wniósł Prokurator Generalny, zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisu prawa materialnego, a mianowicie art. 65 ust. 2 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych, polegające na zaniechaniu orzeczenia wobec T. P. obligatoryjnego środka karnego w postaci zakazu wstępu na imprezę masową, do czego zgodnie z brzmieniem powołanego przepisu sąd był zobowiązany w sytuacji uznania obwinionego za winnego popełnienia wykroczenia z art. 54 ust. 2 pkt 2 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych.

Podnosząc powyższy zarzut Prokurator Generalny wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył co następuje.

Kasacja Prokuratora Generalnego jest oczywiście zasadna, co pozwoliło na uwzględnienie jej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w zw. z art. 112 k.p.s.w.

Trafnie Prokurator Generalny wskazuje, że zgodnie z art. 65 ust. 2 ustawy
‎o bezpieczeństwie imprez masowych w przypadku skazania sprawcy m. in. za przestępstwo z art. 54 ust. 2 pkt 2 wskazanej ustawy obligatoryjne jest orzeczenie środka karnego w postaci zakazu wstępu na imprezę masową. Sąd Rejonowy w Kielcach nie orzekł tego obligatoryjnego środka karnego, zatem naruszenie normy materialnej z art. z 65 ust. 2 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych jest oczywiste. Brak jego orzeczenia powoduje, że sąd dopuścił się rażącej obrazy prawa materialnego, a ta miała istotny wpływ na treść orzeczenia, gdyż obwiniony nie poniósł wszystkich konsekwencji prawnych swojego czynu, które zgodnie ze wskazanym przepisem prawa materialnego winien był ponieść.

Wobec powyższego zaskarżony wyrok należało uchylić w części dotkniętej stwierdzonym uchybieniem, czyli odnośnie do braku rozstrzygnięcia o obligatoryjnym środku karnym w postaci zakazu wstępu na imprezę masową. Dopuszczalność zaskarżenia, a zatem w konsekwencji uchylenia wyroku jedynie w części obejmującej brak określonego rozstrzygnięcia o środku karnym wynika z treści art. 425 § 2 zd. 2 k.p.k. w zw. z art. 112 k.p.s.w.

W toku ponownego rozpoznania sprawy we wskazanym zakresie, Sąd Rejonowy w Kielcach wyda stosowne orzeczenie uwzględniając treść art. 65 ust. 2 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.

[PGW]

[ał]

‎