III KK 234/18

wyrok SN – Sąd Najwyższy z dnia 2019-06-11

Dane orzeczenia

SygnaturaIII KK 234/18
Data orzeczenia2019-06-11
Rodzaj orzeczeniawyrok SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział III
SędziowieSSN Małgorzata Gierszon, SSN Jarosław Matras, SSN Barbara Skoczkowska, SSN Małgorzata Gierszon (przewodniczący), SSN Barbara Skoczkowska (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt III KK 234/18

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 11 czerwca 2019 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Małgorzata Gierszon (przewodniczący)
SSN Jarosław Matras
SSN Barbara Skoczkowska (sprawozdawca)

Protokolant Marta Brylińska

przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Roberta Tarsalewskiego,
w sprawie J. S.
obwinionego o popełnienie czynu z art. 87 § 1 k.w.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie
w dniu 11 czerwca 2019 r.,
kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego - na niekorzyść
od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w W.
z dnia 20 lutego 2018 r., sygn. akt II W […],

uchyla wyrok w zaskarżonej części i w tym zakresie sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w W. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w W. z dnia 20 lutego 2018 r., sygn. akt II W […], obwiniony J. S. został uznany winnym popełnienia 3 wykroczeń: z art. 87 § 1 k.w., z art. 94 § 1 k.w. oraz z art. 95 k.w., i za to na podstawie art. 9 § 2 k.w. i art. 87 § 1 k.w. wymierzono mu karę grzywny w wysokości 1.000 zł.

Wyrok ten nie została zaskarżony przez żadną ze stron i uprawomocnił się 6 marca 2018 r.

Kasację od tego wyroku nakazowego wniósł Prokurator Generalny zaskarżając go w części dotyczącej orzeczenia o środku karnym, na niekorzyść ukaranego J. S. i zarzucając: „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. 87 § 3 k.w. w zw. z art. 28 § 1 pkt 1 k.w., polegające na zaniechaniu orzeczenia wobec J. S. obligatoryjnego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów, pomimo uznania go winnym popełnienia wykroczenia stypizowanego w art. 87 § 1 k.w.”

Podnosząc ten zarzut skarżący wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w W. do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja Prokuratora Generalnego jest zasadna, gdyż zaskarżony wyrok został faktycznie wydany z rażącym i mającym istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia naruszeniem przepisu prawa materialnego, wskazanego w zarzucie kasacji.

Zgodnie z treścią przepisu art. 87 § 3 k.w., w razie popełnienia wykroczenia określonego w art. 87 § 1 k.w. orzeka się zakaz prowadzenia pojazdów. Oznacza to, że uznanie ukaranego J. S. winnym sprawstwa między innymi wykroczenia z art. 87 § 1 k.w., implikowało konieczność („orzeka się”) orzeczenia wobec niego zakazu prowadzenia pojazdów. Brak orzeczenia tego środka stanowi oczywiste naruszenie prawa materialnego, które z uwagi na swój charakter, ma istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku.

Biorąc pod uwagę powyższe, konieczne było uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w W. do ponownego rozpoznania, który będzie miał na uwadze powyższe wnioski uwarunkowane treścią obowiązujących przepisów.

Zauważyć nadto trzeba, że treść przepisu art. 425 § 2 k.p.k. uległa zmianie z dniem 15 kwietnia 2016 r. (Dz. U. z 2016, poz. 437) i od tej chwili możliwe jest zaskarżanie jedynie braku określonego rozstrzygnięcia i dlatego też, uznając, że w kasacji zakres zaskarżenia został wskazany prawidłowo, a zarzut jest zasadny, Sąd Najwyższy uchylił wyrok w zaskarżonej części, to jest jedynie w zakresie brakującego środka karnego, a nie w zakresie rozstrzygnięcia o karze. Sąd Najwyższy zwraca na to uwagę, gdyż podkreślanie przez skarżącego w uzasadnieniu kasacji, iż zakres zaskarżenia został określony z uwzględnieniem poglądów wyrażanych w jego orzecznictwie wskazujących na konieczności uchylania, w postępowaniu kasacyjnym, orzeczenia w części dotyczącej kary w sytuacji, w której nie zawiera ono rozstrzygnięcia w kwestii środka karnego (powołane w kasacji: uchwała Sądu Najwyższego 7 Sędziów z dnia 25 marca 2010 r., I KZP 36/09, OSNKW 2010, z. 5, poz. 40 i wyrok z dnia 20 stycznia 2015 r., III KK 355/14), jest całkowicie niezrozumiałe wobec faktycznie wskazanego zakresu zaskarżenia oraz w sytuacji, gdy kasacja została sporządzona 2 lata po zmianie tego przepisu.

Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.

a

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)