III KK 231/22

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2022-07-14

Dane orzeczenia

SygnaturaIII KK 231/22
Data orzeczenia2022-07-14
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział III
SędziowieSSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek, SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek (przewodniczący), SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt III KK 231/22

POSTANOWIENIE

Dnia 14 lipca 2022 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek

w sprawie T. K. skazanego za czyn z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 271 § 1 i 3 k.k.

i in.,

J. M., skazanego za czyn z art. 271 § 1 i 3 k.k. i in.,

A. P., skazanego za czyn z art. 271 § 1 i 3 k.k. i in.,

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 14 lipca 2022 r.,

wniosku obrońcy skazanych o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 19 listopada 2020 r., sygn. II AKa […], utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w K. z dnia 20 czerwca 2018 r., sygn. III K […],

na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario

p o s t a n o w i ł

nie uwzględnić wniosku obrońcy skazanych T. K., J. M. i A. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 19 listopada 2020 r., sygn. akt II AKa […], Sąd Apelacyjny w […] utrzymał w całości w mocy wobec oskarżonych T. K., A. P. oraz J. M. wyrok Sądu Okręgowego w K. z dnia 20 czerwca 2018 r., sygn. akt III K […]. Tym ostatnim wyrokiem T. K. został skazany na karę 3 lat pozbawienia wolności za czyn z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 271 § 1 i 3 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. oraz na karę roku pozbawienia wolności za czyn z art. 258 § 3 k.k. Na podstawie art. 85 k.k. oraz art. 86 § 1 i 2 k.k. orzeczono wobec T. K. karę łączną 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Wspomnianym wyrokiem Sądu Okręgowego w K. A. P. został skazany na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności za czyn z art. 271 § 1 i 3 k.k. oraz z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 271 § 1 i 3 k.k. w zw. z art. 12 k.k., natomiast wobec J. M. orzeczono karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności za czyn art. 271 § 1 i 3 k.k. oraz z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 271 § 1 i 3 k.k. w zw. z art. 12 k.k. Wyrok zawierał także inne rozstrzygnięcia dotyczące ww. skazanych, w tym rozstrzygnięcia o zaliczeniu na poczet orzeczonych kar okresów stosowanego wobec nich tymczasowego aresztowania.

Od prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w […] kasację wywiódł m.in. obrońca ww. skazanych, zarzucając w niej błędne rozpoznanie zarzutu apelacji polegającego na obrazie art. 28 § 3 k.p.k. przez przeprowadzenie procesu w niewłaściwym składzie, co w ocenie obrońcy skutkowało bezwzględną przyczyną odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.

W kasacji został zawarty także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku wobec wszystkich trzech skazanych objętych tą kasacją. Obrońca wskazał na wagę zarzutów kasacyjnych, ich oczywistą zasadność, skutkującą koniecznością uchylenia zaskarżonego wyroku. Podkreślił, że zważywszy na terminy rozpoznawania kasacji jest wysoce prawdopodobne, że kary wobec ww. skazanych zostaną wykonane przed jej rozpoznaniem.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek obrońcy o wstrzymanie wykonania kary pozbawienia wolności wobec skazanych T. K., A. P. oraz J. M. nie zasługuje na uwzględnienie.

Chociaż przepis art. 532 § 1 k.p.k. nie wskazuje przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego kasacją wyroku, to jednak w orzecznictwie słusznie przyjmuje się następujące przesłanki zastosowania tej instytucji. Mianowicie Sąd Najwyższy może z niej skorzystać wyłącznie w wyjątkowych przypadkach. Za podjęciem takiej decyzji muszą przemawiać: bardzo wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji, nietrafność merytoryczna wyroku oraz ustalenie, że wykonanie kary przed rozpoznaniem kasacji spowodowałoby dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki (por. m.in.: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 września 1998 r., II KKN 178/98; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 września 1998 r., II KKN 262/98; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 2018 r., II KK 184/18). Podkreśla się przy tym, że można wstrzymać wykonanie zaskarżonego kasacją wyroku, jeżeli wyraźnie rysuje się perspektywa uniewinnienia skazanego, względnie umorzenia wobec niego postępowania na skutek uwzględnienia kasacji (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 2018 r., II KK 23/18). Regułą jest bowiem wykonalność prawomocnego wyroku (art. 9 § 2 k.k.w.), zaś wstrzymanie jego wykonania – wyjątkiem.

Okoliczności przedstawione w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku przez adw. A. F.-R. są ważkie, skoro wskazują na zaistnienie w sprawie bezwzględnego powodu odwoławczego. Nie jest jednak tak, że już w ramach wstępnej oceny zarzutów kasacyjnych można stwierdzić oczywistą zasadność tej kasacji, merytoryczną nietrafność zaskarżonego wyroku i wyraźną perspektywę uniewinnienia skazanych czy umorzenia wobec nich postępowania w następstwie uwzględniania kasacji. Sąd Najwyższy nie podziela stanowiska obrońcy, że w tych okolicznościach rozpoczęcie wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej prawomocnym wyrokiem pociągnie za sobą nieodwracalne negatywne skutki dla skazanych.

Podsumowując, mając na względzie ogólne reguły rządzące wstrzymaniem wykonania wyroku przywołane na wstępie uzasadnienia niniejszego postanowienia, po zapoznaniu się z kasacją obrońcy skazanych T. K., J. M. oraz A. P., jak również z aktami sprawy, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że nie zachodzą wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. Dodać należy, że decyzja w tym względzie w żadnym razie nie przesądza ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii zasadności kasacji obrońcy skazanych od prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w […].

[as]

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)