POSTANOWIENIE

Dnia 13 września 2023 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marek Motuk

w sprawie W. U. i in.

skazanego z art. 286 § 1 k.k. i in.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 13 września 2023 r.

na posiedzeniu bez udziału stron

wniosku obrońcy

o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Rzeszowie

z dnia 10 czerwca 2022 r., sygn. akt III Ka 145/22

utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Rzeszowie

z dnia 31 maja 2021 r., sygn. akt X K 59/19

na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario

p o s t a n o w i ł

nie uwzględnić wniosku.

UZASADNIENIE

Obrońca skazanego W.U. w kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 10 czerwca 2022 r., sygn. akt III Ka 145/22 – zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia względem skazanego W. U.

W części motywacyjnej przedmiotowego wniosku obrońca wskazał na doniosłość oraz zasadność podniesionych zarzutów kasacyjnych, w tym też odnoszących się do okoliczności wymienionych w art. 439 § 1 k.p.k.

Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 532 § 1 k.p.k., w razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak też innego orzeczenia, którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji.

W utrwalonym orzecznictwie Sąd Najwyższy przyjmuje stanowisko, że podstawą uprawniającą do odstąpienie od zasady wykonalności orzeczenia z chwilą jego uprawomocnienia (art. 9 k.k.w.) – i tym samym zastosowania instytucji z art. 532 § 1 k.p.k. – są nieodwracalnie niekorzystne dla skazanego skutki, które mogą wystąpić w sytuacji, gdy orzeczenie jest lub ma być wykonane. Nie mogą natomiast stanowić przyczyny wstrzymania wykonania orzeczenia okoliczności, które związane są z ciężkimi skutkami dla skazanego, wynikającymi z wykonania orzeczenia (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 czerwca 2005 r., sygn. akt II KK 410/04). Przy rozpoznawaniu wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia należy również uwzględnić rangę zarzutów podniesionych w kasacji oraz ich widoczną zasadność, a w związku z tym wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 sierpnia 2014 r., sygn. akt V KK 145/14).

Lakoniczne motywy złożonego w niniejszej sprawie wniosku, nie wskazują na wystąpienie powyższych warunków. Sąd Najwyższy, dokonując wstępnej kontroli kasacji oraz zapoznając się z wyrokami oraz uzasadnieniami orzeczeń sądów obu instancji – nie znalazł podstaw do jednoznacznego uznania któregokolwiek z zarzutów kasacyjnych za oczywiście zasadny, co też rzutuje na merytoryczną ocenę przedmiotowego wniosku. Podkreślić jednak należy, że dokonana na tym etapie analiza złożonej kasacji nie przesądza o kierunku ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd Najwyższy, które to rozstrzygnięcie musi być poprzedzone pogłębioną analizą i oceną podniesionych zarzutów kasacyjnych.

Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.

[PŁ]

[ał]