POSTANOWIENIE
Dnia 19 lutego 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Tomasz Artymiuk
w sprawie S. B.
skazanego z art. 258 § 1 k.k. i in.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 19 lutego 2024 r.
wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania
prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie
z dnia 30 czerwca 2023 r., sygn. akt II AKa 280/22,
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim
z dnia 8 kwietnia 2022 r., sygn. akt II K 43/20,
na podstawie art. 532 § 1 a contrario k.p.k.
p o s t a n o w i ł
nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIE
Obrońca skazanego S.B. wniósł kasację, w której zostały podniesione zarzuty rażącego naruszenia prawa procesowego oraz materialnego, które miały istotny wpływ na treść orzeczenia wydanego w odniesieniu do tego skazanego oraz zarzut wystąpienia uchybienia określonego w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
We wniesionej skardze obrońca zawarł także wniosek o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim. W ocenie wnioskodawcy za uwzględnieniem tego wniosku przemawia wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji wynikające ze sformułowanych w treści nadzwyczajnego środka zaskarżenia zarzutów, w tym wystąpienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej oraz oczywistych i rażących zarzutów naruszenia przepisów prawa zaistniałych zarówno w toku postępowania przed sądami tak pierwszej, jak i drugiej instancji. Co więcej za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia, jak dalej argumentował obrońca skazanego, przemawiają w stosunku do S. B. skutki w jego sferze psychicznej. Wykonywanie kary izolacyjnej mogłoby bowiem wywołać w tej sferze nieodwracalne konsekwencje, albowiem skazany musiałby odbyć ją w zakładzie karnym i subkulturze więziennej. W ocenie autora kasacji uwzględnienie natomiast wszystkich zarzutów podnoszonych również na etapie apelacji prowadziłoby do jego uniewinnienia ewentualnie dałoby skazanemu szansę na zastosowanie wobec niego instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary lub też szansę na wykonywanie kary w systemie dozoru elektronicznego.
W odpowiedzi na tą kasację prokurator wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek obrońcy skazanego nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 532 § 1 k.p.k., w razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego orzeczenia, którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji.
Sąd Najwyższy wielokrotnie przypominał w swoich orzeczeniach, że rozwiązanie ujęte w art. 532 § 1 k.p.k., stanowiące odstępstwo od zasady natychmiastowej wykonalności prawomocnych wyroków (art. 9 § 3 k.k.w.) ma charakter wyjątkowy, a skorzystanie z niego jest możliwe dopiero przy jednoczesnym spełnieniu dwóch warunków, to jest wystąpienia znacznego stopnia prawdopodobieństwa zasadności zarzutów kasacyjnych oraz wykazania przez wnioskodawcę, że dalsze wykonywanie orzeczenia mogłoby wywołać dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i nieodwracalne skutki.
Nie przesądzając w tym miejscu o zasadności zarzutów sformułowanych we wniesionej kasacji, ale dokonując ich badania tylko z punktu widzenia ustalenia przesłanek wstrzymania wykonania orzeczenia, należy stwierdzić, że w tej sprawie nie zachodzi, nawet pomimo podniesienia przez skarżącego zrzutu wystąpienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej określonej w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k., oczywistość i jednoznaczność uchybień sygnalizowanych przez obrońcę w nadzwyczajnym środku zaskarżenia. Za taką wstępną oceną przemawia chociażby argumentacja zawarta w pisemnej odpowiedzi na kasację sporządzona przez oskarżyciela publicznego. Ewentualne stwierdzenie zasadności zarzutów kasacji wymagać będzie dalszej analizy, która nastąpi na etapie merytorycznego jej rozpoznania w toku rozprawy. Na chwilę obecną nie można natomiast uznać ich oczywistości, a tym samym błędności zapadłego w tym postępowaniu zaskarżonego kasacją wyroku sądu odwoławczego.
W związku z tym, wyłącznie na marginesie, w odniesieniu do części uzasadnienia odnoszącej się do potencjalnych skutków, które izolacja penitencjarna może przynieść w sferze psychicznej skazanego, należy przypomnieć wnioskodawcy, że z wykonaniem wyroku skazującego i pozbawieniem wolności w sposób nieodłączny związane są konkretne dolegliwości, w tym właśnie na płaszczyźnie emocjonalnej, a więc uwagi o ewentualnych dolegliwościach, które mogą wystąpić w tej sferze życia skazanego, nie mogły zaważyć na zastosowaniu dobrodziejstwa instytucji z art. 532 k.p.k.
Uwzględniając powyższe, uznać należało, że nie zachodzą w tej sprawie wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego kasacją orzeczenia.
[PGW]
[ał]