III KK 184/16

wyrok SN – Sąd Najwyższy z dnia 2016-06-22

Dane orzeczenia

SygnaturaIII KK 184/16
Data orzeczenia2016-06-22
Rodzaj orzeczeniawyrok SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział III
SędziowieSSN Józef Dołhy, SSN Józef Szewczyk, SSN Dariusz Świecki, SSN Józef Dołhy (przewodniczący), SSN Józef Dołhy (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt III KK 184/16

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 22 czerwca 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Józef Dołhy (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Józef Szewczyk
SSN Dariusz Świecki

Protokolant Łukasz Biernacki

w sprawie A. W.
skazanego z art. 276 i in. k.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w trybie art. 535 § 5 k.p.k.,
w dniu 22 czerwca 2016 r.,
kasacji wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego na korzyść,
od wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 17 września 2015 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w G.
z dnia 16 lutego 2015 r.,

uchyla zaskarżony wyrok oraz utrzymany nim w mocy wyrok Sądu Rejonowego, i na podstawie art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k. umarza postępowanie w sprawie, a kosztami procesu obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w G. wyrokiem z dnia 16 lutego 2015 r. skazał A. W. za przestępstwa z art. 278 § 1 k.k., art. 275 § 1 k.k. i art. 276 k.k. i za to wymierzył oskarżonemu karę łączną 3 (trzech) lat pozbawienia wolności.

Wyrok został zaskarżony przez obrońcę oskarżonego. We wniesionej apelacji skarżący podniósł błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia oraz naruszenie prawa materialnego tj. art. 276 k.k.

Sąd Okręgowy w G., wyrokiem z dnia 17 września 2015 r. utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.

Kasację, w trybie art. 521 § 1 k.p.k., na korzyść A. W. wniósł Minister Sprawiedliwości - Prokurator Generalny, zarzucając rażące naruszenie przepisów prawa karnego procesowego - art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k. polegające na rozpoznaniu sprawy w postępowaniu odwoławczym i utrzymaniu w mocy wyroku Sądu Rejonowego z dnia 16 lutego 2015 roku skazującego A. W. za czyn z art. 276 k.k. i inne, podczas gdy oskarżony ten zmarł przed wydaniem przez Sąd Okręgowy wyroku, co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą wskazaną w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.

W konkluzji Minister Sprawiedliwości - Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 17 września 2015 r. oraz utrzymanego nim w mocy wyroku Sądu Rejonowego z dnia 16 lutego 2015 i umorzenie postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja jest zasadna w stopniu oczywistym w rozumieniu art. 535 § 5 k.p.k.

W aktach sprawy znajduje się odpis skrócony aktu zgonu (k. 1789, tom IX), z którego wynika, że A. W. zmarł 12 sierpnia 2014 r. Oznacza to, że w dacie wydania wyroku przez Sąd Rejonowy (w dniu 16 lutego 2015 r.), istniała ujemna przesłanka uniemożliwiająca dalsze prowadzenie postępowania wobec oskarżonego A. W., co w świetle art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k., obligowało Sąd do umorzenia postępowania karnego.

Informację o śmierci oskarżonego Sąd I instancji powziął dopiero na etapie postępowania wykonawczego (k. 1789).

Trafnie skarżący odwołał się do stanowiska Sądu Najwyższego iż „Śmierć oskarżonego stoi na przeszkodzie prowadzeniu postępowania karnego. Kontynuowanie procesu i wydanie wyroku stanowi w takim przypadku uchybienie określone w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. Fakt, że sąd właściwy nie wiedział o wskazanej przeszkodzie, nie miał tu nic do rzeczy i nie mógł uchronić kwestionowanego orzeczenia przed wyeliminowaniem z obrotu prawnego. Zarazem śmierć oskarżonego nie stanowi negatywnej przesłanki postępowania kasacyjnego, jeśli kasacja jest wniesiona na korzyść oskarżonego (arg. ex art. 529 KPK) (por. wyrok SN z 15.04.2008 r., II KK 48/08, OSN w Sprawach Karnych, rok 2008, Nr 1, poz. 876). Wydanie wyroku skazującego wobec oskarżonego, mimo jego śmierci w toku procesu, stanowi zawsze bezwzględną podstawę do uchylenia tego orzeczenia, wskazaną w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. Zaistnieje ona także mimo braku wiedzy sądu o samym fakcie śmierci oskarżonego. Śmierć oskarżonego - jak wspomniano - należy do negatywnych i ściśle procesowych przesłanek, a stanowiący o jej konsekwencjach przepis art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k. jest w swej treści i jednoznaczny i bezwzględny. Powinien być zatem stosowany niezależnie od powodów zaistnienia tego uchybienia (wyrok SN z 06.04.2013 r., sygn. III KK 147/13, LEX nr 1318414).]

Podzielając w pełni zarzut i wniosek kasacji Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.

kc

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)