III KK 181/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 13 listopada 2025 r.
SSN Andrzej Tomczyk
w sprawie A. C. i R. T.
skazanych z art. 189 § 3 k.k. w zb. z art. 158 § 1 i in.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu 13 listopada 2025 r.
wniosku obrońcy A. C.
o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Pawła Kołodziejskiego,
sędziego Sądu Najwyższego Stanisława Stankiewicza
oraz sędziego Sądu Najwyższego Igora Zgolińskiego
od rozpoznania sprawy o sygn. akt III KK 181/25,
na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 42 § 1 i 4 k.p.k.
postanowił
wyłączyć sędziów Sądu Najwyższego: Pawła Kołodziejskiego,
Stanisława Stankiewicza oraz Igora Zgolińskiego od rozpoznania
sprawy o sygn. akt III KK 181/25.
UZASADNIENIE
W dniu 26 marca 2025 r. do Sądu Najwyższego wpłynęły kasacje
obrońców skazanych od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 13 stycznia 2023
r., sygn. akt II AKa 156/22, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w
Kielcach z 17 grudnia 2021 r., sygn. akt III K 127/20.
III KK 181/25
2
Do składu rozpoznającego tę sprawę na rozprawie, zarejestrowaną pod
sygnaturą III KK 181/25, zostali wyznaczeni sędziowie Sądu Najwyższego: Paweł
Kołodziejski, Stanisław Stankiewicz oraz Igor Zgoliński.
Pismem z 21 sierpnia 2025 r. obrońca A. C. złożyła wniosek o wyłączenie
sędziów Sądu Najwyższego: Pawła Kołodziejskiego, Stanisława Stankiewicza oraz
Igora Zgolińskiego, w trybie art. 41 § 1 k.p.k., od udziału w tej sprawie, wskazując
na brak spełniania przez nich wymogów bezstronności
i niezawisłości wynikający z faktu powołania na stanowisko sędziego Sądu
Najwyższego przy udziale Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie
przepisów ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie
Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 3).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
W myśl art. 41 k.p.k. sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność
tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego
bezstronności w danej sprawie. Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 13
października 2021 r., sygn. akt II KO 30/21 podniósł, że wyłączenie sędziego
zgodnie z art. 41 § 1 k.p.k. powinno nastąpić nie tylko w sytuacji, gdy istnieje
okoliczność tego rodzaju, iż mogłaby wywołać wątpliwość co do jego bezstronności
w danej sprawie, ale również wówczas, gdy orzekanie przez sędziego w sprawie
mogłoby realnie prowadzić do znacznie poważniejszego uchybienia, tj. naruszenia
standardu z art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka i uznania, że skład
orzekający z udziałem sędziego nie stanowi niezależnego i bezstronnego sądu
ustanowionego ustawą. Taka właśnie sytuacja zaistniała w rozpoznawanej sprawie.
Niewątpliwie bowiem okoliczności związane z uzyskaniem statusu
sędziego Sądu Najwyższego przez Pawła Kołodziejskiego, Stanisława
Stankiewicza oraz Igora Zgolińskiego, w następstwie brania udziału w
postępowaniu przed Krajową Radą Sądownictwa po 17 stycznia 2018 r.
prowadziłyby, gdyby sędziowie ci zasiadali w składzie rozstrzygającym sprawę, do
naruszenia standardu z art. 6 ust. 1 EKPC, standardu konstytucyjnego (art. 45 ust.
1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej), w konsekwencji do uznania, że sąd z ich
udziałem będzie sądem nienależycie obsadzonym w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2
k.p.k. Stanowisko to wynika z analizy dotychczasowego orzecznictwa
III KK 181/25
3
Europejskiego Trybunału Praw Człowieka (por. orzeczenia ETPC w sprawach:
Reczkowicz przeciwko Polsce, skarga 43447/19, Dolińska - Ficek i Ozimek
przeciwko Polsce, skarga 49868/19 oraz Advance Pharma sp. z o.o. przeciwko
Polsce, skarga 1469/20) i Sądu Najwyższego (por. uchwała połączonych Izb Sądu
Najwyższego z 23 stycznia 2020 r. BSA I-4110-1/2020, OSNK 2020, z. 2, poz. 7;
uchwała Sądu Najwyższego z 2 czerwca 2022 r., I KZP 2/22; postanowienia Sądu
Najwyższego z: 16 września 2021 r., I KZ 29/21; 13 października 2021 r., II KO
30/21; 28 września 2022 r., IV KK 333/22; 27 lutego 2023 r., II KB 10/22). Z uwagi
na to, że szerokie uzasadnienie w tym przedmiocie zawarto w pisemnych
motywach przywołanych orzeczeń, ponowne przytaczanie tej argumentacji nie jest
konieczne w sytuacji, w której Sąd Najwyższy rozpoznający wniosek w całości
argumenty te aprobuje.
W zaistniałej sytuacji konieczne było wyłączenie sędziów SN: Pawła
Kołodziejskiego, Stanisława Stankiewicza oraz Igora Zgolińskiego od rozpoznania
sprawy III KK 181/25, bowiem nie ulega wątpliwości, że niezależnie od
subiektywnego nastawienia sędziów, zachodzi wysokie prawdopodobieństwo, iż w
odbiorze zewnętrznym będą oni uznani za sędziów niedających gwarancji
bezstronnego rozpoznania wniesionej kasacji.
Jednocześnie należy zasygnalizować, że do tego wniosku nie może
mieć zastosowania uchwała Sądu Najwyższego z 10 października 2024 r. - zasada
prawna, III CZP 44/23, z której wynika, iż żądanie sędziego lub wniosek o
wyłączenie sędziego od rozpoznania sprawy oparte wyłącznie na okolicznościach
towarzyszących powołaniu tego sędziego nie wywołuje skutków prawnych. Została
ona bowiem wydana przez sędziów powołanych w tej samej wadliwej procedurze i
jest odpowiedzią na pytanie prawne składu sędziów także powołanych w wadliwej
procedurze.
Ponadto, trzeba zaznaczyć, że uchwała ta nie może przełamać zasady
dotyczącej skutków orzekania przez sędziów SN powołanych przez Krajową Radę
Sądownictwa ukształtowaną ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o
Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz.
3), wyrażonej w uchwale składu połączonych Izb: Cywilnej, Karnej oraz Pracy
i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z 23 stycznia 2020 r.
III KK 181/25
4
[J.J.]
[a.ł]
