POSTANOWIENIE
Dnia 15 lutego 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marek Pietruszyński
w sprawie R. M. skazanego z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k.
w zb. z art. 262 § 1 k.k. w zb. z art. 262 § 2 k.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 15 lutego 2024 r.
wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją
wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie
z dnia 13 marca 2023 r., sygn. II AKa 329/21,
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie
z dnia 27 września 2021 r., sygn. III K 326/20,
na podstawie art. 532 § 1 i 3 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIE
Obrońca skazanego wystąpił z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie dnia 13 marca 2023 r., sygn. II AKa 329/21 utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 27 września 2021 r., sygn. III K 326/20. We wniosku nie przedstawiona argumentacji wskazującej na jego zasadność.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wstrzymanie przez Sąd Najwyższy wykonania zaskarżonego kasacją wyroku jest odstępstwem od zasady bezzwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń ( art. 9 § 2 k.k.w.). Zastosowanie tej instytucji może nastąpić wyjątkowo. Kontrola kasacyjna dotyczy bowiem prawomocnego wyroku sądu odwoławczego, a więc wyroku objętego domniemaniem prawidłowości ustaleń i trafności rozstrzygnięć w nim zawartych.
Szczególne uprawnienie Sądu Najwyższego wynikające z art. 532 k.p.k. wymaga potwierdzenia, że w sprawie zaistniały szczególne, nadzwyczajne względy nakazujące pozbawienie w tym trybie prawomocnego wyroku atrybutu wykonalności. Powodem ku temu może być zasadność argumentacji przedstawionej na poparcie zarzutów kasacji, stwarzająca wysokie prawdopodobieństwo wydania orzeczenia kasatoryjnego. Okoliczność ta musi być dostrzegalna już „ na pierwszy rzut oka”, skoro procedowanie na podstawie art. 532 k.p.k. następuje przed merytorycznym rozpoznaniem kasacji. Gdy trafność zarzutów podniesionych w kasacji nie jest – na tym etapie – oczywista, samo zwrócenie się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania orzeczenia nie uzasadnia odstąpienia od wspomnianej na wstępie zasady bezzwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń ( zob. post. SN z 9.02.2023 r., V KK 681/21).
Nie przesądzając oczywiście ostatecznego rezultatu wniesionej w tej sprawie kasacji, który to środek zaskarżenia będzie stanowił przedmiot rozpoznania na rozprawie, stwierdzić należało, że podniesione tam zarzuty rażącego naruszenia prawa materialnego kwestionujące możliwość przyjęcia oceny zachowania skazanego w płaszczyźnie art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k. i naruszenia prawa procesowego mające podnoszące naruszenie przez Sąd Apelacyjny w Szczecinie zasad rzetelnej kontroli odwoławczej w zakresie zarzutów apelacyjnych wskazujących na niezasadność ustaleń faktyczno – prawnych poczynionych przez sąd pierwszej instancji, nie pozwalają – na obecnym etapie postępowania – na wysnucie kategorycznych wniosków odnośnie do ich zasadności. Materiały postępowania instancyjnego oraz ich ocena wyrażona przez orzekające w sprawie sądy zestawione z argumentacją przedstawioną na poparcie zarzutów kasacji, uniemożliwiają ukształtowanie jednoznacznego przekonania o nietrafności zaskarżonego wyroku przed przeprowadzeniem rozprawy kasacyjnej, co – w świetle utrwalonego orzecznictwa Sądu Najwyższego – jest warunkiem zastosowania instytucji z art. 532 k.p.k.
Nie można pominąć również tego, że prokurator wniósł o oddalenie tej kasacji jako oczywiście bezzasadnej.
Sąd Najwyższy nie stwierdził też, na takie okoliczności nie wskazywał zresztą obrońca, aby w sprawie zaistniały doniosłe okoliczności, które mogłyby spowodować nieodwracalność skutków kary w razie jej wykonania, a przez to przemawiać za wstrzymaniem wykonania wyroku.
Z tych względów orzeczono jak na wstępie
[J.J.]
[ał]
