III KK 14/21

Sygn. akt III KK 14/21

POSTANOWIENIE

Dnia 26 marca 2021 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek

w sprawie P. P.,

skazanego za czyn z art. 280 § 1 k.k. w zb. z art. 158 § 1 k.k. w zw. z 11 § 2 k.k.,

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 26 marca 2021 r.,

wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w K. z dnia 27 stycznia 2020 r., sygn. akt II K (…), utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Z. z dnia 15 września 2020 r., sygn. akt II Ka (…),

na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario,

p o s t a n o w i ł

nie uwzględnić wniosku.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 27 stycznia 2020 r., sygn. akt II K (…), Sąd Rejonowy w K. uznał P. P. za winnego popełnienia czynu z art. 280 § 1 k.k. w zb. z art. 158 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę roku i 10 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym.

Po rozpoznaniu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego, wyrokiem z dnia 15 września 2020 r., sygn. akt II Ka (…), Sąd Okręgowy w Z. utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.

Wyrok Sądu odwoławczego został zaskarżony kasacją obrońcy skazanego, w której sformułowano także wniosek o „wstrzymanie wykonania kary”, precyzując na stronie 3 kasacji, że chodzi o „wstrzymanie wykonania kary pozbawienia wolności”. Obrońca poprzestał tylko na sformułowaniu samego wniosku, nie uzasadniając go w żadnym zakresie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.

Co prawda z samej treść art. 532 § 1 k.p.k. nie wynikają przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego kasacją wyroku, jednak w orzecznictwie słusznie przyjmuje się, że Sąd Najwyższy może skorzystać z tej instytucji wyłącznie w wyjątkowych przypadkach. Za podjęciem takiej decyzji muszą przemawiać: bardzo wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji, nietrafność merytoryczna wyroku oraz ustalenie, że wykonanie kary przed rozpoznaniem kasacji spowodowałoby dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki (por. m.in.: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 września 1998 r., II KKN 178/98; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 września 1998 r., II KKN 262/98; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 2018 r., II KK 184/18). Trzeba bowiem mieć na względzie, że regułą jest wykonalność prawomocnego wyroku (art. 9 § 2 k.k.w.), zaś wstrzymanie jego wykonania – wyjątkiem.

Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że nie zachodzą w tej sprawie wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. Dodać należy, że decyzja w tym względzie nie przesądza ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii zasadności kasacji obrońcy skazanego P. P. od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Z.

W tym stanie rzeczy należało orzec jak w części dyspozytywnej niniejszego postanowienia.