III KK 132/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 30 czerwca 2026 r.
Pierwszy Prezes SN Zbigniew Kapiński
w sprawie R.M.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 30 czerwca 2026 r.,
na posiedzeniu bez udziału stron,
wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania orzeczenia
Sądu Okręgowego w Szczecinie
z dnia 15 września 2025 r., sygn. akt IV Ka 1/25,
zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum
w Szczecinie z dnia 21 października 2024 r., sygn. akt IV K 421/24,
na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario
postanowił:
nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIE
Obrońca R.M. we wniesionej w jego imieniu kasacji sformułował wniosek o
wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia do czasu rozpoznania kasacji. W
argumentacji stanowiącej uzasadnienie wniosku obrońca powołał się na zasadność
podniesionych zarzutów kasacyjnych oraz możliwość odbywania przez skazanego
kary w warunkach nieizolacyjnych, bowiem w jego ocenie uzasadniona jest zmiana
kwalifikacji prawnej czynu. Nadto obrońca wskazał na ustabilizowaną sytuację
życiową skazanego, jego stałe miejsce zamieszkania oraz posiadanie rodziny,
III KK 132/26
2
która pozostaje na jego utrzymaniu. W końcowych motywach uzasadnienia wniosku
zwrócił również uwagę na konieczność ukończenia przez skazanego kursu z
zakresu układania wykładzin PCV i LVT, którego pełna realizacja pozwoli mu na
uzyskanie niezbędnych umiejętności w celu godnego zarobkowania oraz
utrzymania jego rodziny.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek obrońcy skazanego R.M. nie zasługiwał na uwzględnienie.
Instytucja wstrzymania wykonania orzeczenia na skutek wniesienia kasacji
ma charakter wyjątkowy i znajduje zastosowanie jedynie w razie wystąpienia
szczególnych przesłanek. Wynika to z okoliczności, że kontrola kasacyjna jest
przeprowadzana w stosunku do prawomocnego wyroku sądu odwoławczego, który
korzysta z domniemania zgodności z prawem i trafności rozstrzygnięć w nim
zawartych, podlegających bezzwłocznemu wykonaniu.
Za okoliczności uzasadniające ingerencję w wykonanie takiego
rozstrzygnięcia należy uznać przede wszystkim sytuację, w której zarzuty
kasacyjne cechują się znaczną doniosłością oraz oczywistą zasadnością, co w
konsekwencji powinno prowadzić do wniosku o realnej możliwości uwzględnienia
kasacji. Istotne jest również ryzyko wystąpienia dolegliwych wobec skazanego
skutków, których nie da się odwrócić w przypadku wykonania orzeczonej kary.
Obowiązek wykazania tych elementów spoczywa na skarżącym, który powinien w
sposób jasny i konkretny wykazać związek pomiędzy poniesionymi zarzutami
kasacyjnymi a wysokim prawdopodobieństwem ich uwzględnienia oraz
wynikającymi z tego konsekwencjami (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z: 4
lipca 2019 r., IV KK 292/19; 13 kwietnia 2023 r., I KK 13/23; 10 września 2025 r., IV
KK 313/25).
W realiach przedmiotowego wniosku nie sposób stwierdzić spełnienia
powyższych wymagań skutkujących wstrzymaniem wykonania zaskarżonego
orzeczenia. Należy bowiem wyraźnie podkreślić, że ocena zasadności zarzutów w
przedmiotowej sprawie wymaga ich pogłębionej analizy, która nie może zostać
przeprowadzona na etapie poprzedzającym merytoryczne rozpoznanie kasacji,
zwłaszcza gdy nie wskazano uchybień o charakterze oczywistym,
niewymagających szczegółowego badania akt sprawy. Dodać również należy, że
III KK 132/26
3
prokurator w odpowiedzi na kasację wniósł o jej oddalenie, wskazując na jej
oczywistą bezzasadność.
Z kolei argumentacja obrońcy skazanego w zakresie dotyczącym
hipotetycznego przypisania odpowiedzialności skazanemu za inne przestępstwo
i orzeczenia kary nieizolacyjnej, jak również powoływanie się na okoliczności
odnoszące się do podnoszenia przez skazanego kwalifikacji zawodowych, czy
związane z utrzymaniem rodziny, nie stanowią uzasadnionej podstawy wstrzymania
wykonania zaskarżonego orzeczenia, albowiem nie potwierdzają, że wykonywanie
orzeczenia mogłoby wywołać wyjątkowo dolegliwe i nieodwracalne dla skazanego
skutki.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy uznał, że w odniesieniu do
skazanego R.M. nie zachodzą wystarczające podstawy do zastosowania
nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k., skutkującej
wstrzymaniem wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 15
września 2025 r., sygn. akt IV Ka 1/25, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego
Szczecin-Centrum w Szczecinie z dnia 21 października 2024 r., sygn. akt IV K
421/24.
Z podanych powyżej względów, orzeczono, jak na wstępie.
[WB]
[r.g.]
