III FZ 375/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Paweł Borszowski po rozpoznaniu w dniu 20 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 kwietnia 2024 r., sygn. akt I SA/Kr 240/24, w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi W. S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 5 stycznia 2024 r., nr 1201-IEE.7113.1.180.2023.2.KN w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 17 kwietnia 2024 r., sygn. akt I SA/Kr 240/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę W. S. (dalej jako: "Skarżący") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie (dalej jako: "Organ") z 5 stycznia 2024 r. w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych.

Z uzasadnienia postanowienia wynika, że przyczyną odrzucenia skargi było wniesienie jej po terminie wskazanym w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm. - dalej: "p.p.s.a."). Skarżący co prawda nadał przesyłkę przed upływem terminu, lecz nie uczynił tego poprzez operatora wyznaczonego na podstawie art. 83 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 71 ust. 1 w związku z ust. 3 i 4 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (tj. Dz.U. z 2020 r. poz. 1041 ze zm., dalej jako: "Prawo pocztowe").

W związku z powyższym Sąd I instancji wskazał, iż "nadanie przez Skarżącego skargi u operatora innego niż wyznaczony (Poczta Polska) skutkować musiało oceną zachowania terminu do jej wniesienia według daty wpływu do Organu, a nie według daty nadania przesyłki u operatora. W niniejszej sprawie skarga była spóźniona, bowiem wpłynęła do Dyrektora dzień po upływie terminu do jej wniesienia."

Pismem z 6 maja 2024 r. Skarżący wniósł zażalenie na przedmiotowe postanowienie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów prawa, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to:

1) przepisu art. 83 § 3 p.p.s.a. poprzez jego błędną zawężającą interpretacje i przyjęcie, iż strona nie zachowała terminu do wniesienia skargi bowiem nie nadała przesyłki poprzez operatora wyznaczonego, podczas gdy jest to sprzeczne z zasadą demokratycznego państwa prawnego (art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej), zasadą prawa do sądu (art. 45 Konstytucji) oraz stanowi nieuprawnione ograniczenie konkurencji w przedmiocie doręczania przesyłek,

2) art. 7 ust. 1 zdanie pierwsze Dyrektywy 97/67/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie wspólnych zasad rozwoju rynku wewnętrznego usług pocztowych Wspólnoty oraz poprawy jakości usług, (tj. Dz.Urz..UE.L.1998. Nr 15, s.14 z późn. zm., dalej jako: Dyrektywa") poprzez bezzasadne ograniczenie prawa do skorzystania przez stronę z operatora innego niż Poczta Polska.

W oparciu o powyższe Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie celem rozpoznania sprawy wywołanej skargą.

Ponadto wniósł o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w N. oraz wstrzymanie prowadzonych w ramach tego postępowania licytacji nieruchomości do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy przez Sąd ze względu na grożącą Skarżącemu nieodwracalną szkodę w razie skutecznego przeprowadzenia licytacji nieruchomości.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 83 § 3 p.p.s.a. jedynie oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy - Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) − stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Operatorem wyznaczonym z mocy prawa jest Poczta Polska S.A.

Zgodnie z art. 178 ust. 1 w zw. z art. 192 Prawa pocztowego Poczta Polska S.A. pełniła obowiązki operatora wyznaczonego w okresie 3 lat od dnia wejścia w życie Prawa pocztowego. Z kolei zgodnie z art. 71 ust. 1 w związku z ust. 3 i 4 Prawa pocztowego, w świetle ogłoszonego wyniku konkursu na operatora pocztowego wyznaczonego do świadczenia usług powszechnych na lata 2016-2025 (dostępne na stronie internetowej: https://www.uke.gov.pl) – Poczta Polska S.A. nadal nim pozostaje. Zatem w dniu nadania uzupełnionych braków formalnych przez Skarżącego, wyznaczonym operatorem pocztowym była Poczta Polska S.A.

Odnosząc się do pierwszego z zarzutów, należy podkreślić, iż jak słusznie zauważył Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, problem występujący w niniejszej sprawie był przedmiotem wypowiedzi Naczelnego Sądu Administracyjnego w uchwale z 19 października 2015 r., sygn. akt I OPS 1/15. Zgodnie z tezą tej uchwały "(...) Oddanie przed upływem przewidzianego prawem terminu pisma procesowego, w sprawie sądowoadministracyjnej, w polskiej placówce pocztowej innego operatora niż operator wyznaczony (...) nie skutkuje zachowaniem terminu w sytuacji, gdy pismo dostarczono sądowi po jego upływie (...)".

Przedmiotowe postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie wraz z pouczeniem o służącej na rozstrzygnięcie skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zostało doręczone Skarżącemu w dniu 9 stycznia 2024 r. Skarżący nadał przesyłkę zawierającą skargę 8 lutego 2024 r. u operatora I., która wpłynęła do Organu 9 lutego 2024 r., a więc po upływnie 30-dniowego terminu na wniesienie skargi do WSA. Operator za pośrednictwem którego Skarżący nadał przesyłkę nie jest operatorem wyznaczonym w rozumieniu ustawy - Prawo pocztowe zgodnie z art. 83 § 3 p.p.s.a.

Z powyższych względów nie zasługuje na uwzględnienie również zarzut art. 7 ust. 1 zdanie pierwsze Dyrektywy poprzez bezzasadne ograniczenie prawa do skorzystania przez stronę z operatora innego niż Poczta Polska.

Wskazać dodatkowo należy, iż przytoczona przez Skarżącego Dyrektywa 97/67/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 grudnia 1997 r. została zmieniona przez Dyrektywę 2008/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 lutego 2008 r. zmieniająca dyrektywę 97/67/WE w odniesieniu do pełnego urzeczywistnienia rynku wewnętrznego usług pocztowych Wspólnoty (tj. Dz.U. UE.L 52 z 27.2.2008, p. 3–20 z późn. zm.) oraz dyrektywę 2002/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 czerwca 2002 r. zmieniająca dyrektywę 97/67/WE w zakresie dalszego otwarcia na konkurencję wspólnotowych usług pocztowych (tj. Dz.U.UE.L.2002.176.21).

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji