III FZ 128/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dominik Gajewski po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia S.S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 grudnia 2021 r. sygn. akt III SA/Wa 2281/20 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi S.A. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 25 września 2020 r. nr [...] w przedmiocie ulgi płatnicza postanawia: oddalić zażalenie.

W motywach rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że wniesiony przez organ środek zaskarżenia nie został opłacony w terminie (tj. do dnia 20 lipca 2021 r.), mimo doręczenia pełnomocnikowi DIAS wezwania do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 13 lipca 2021 r. W konsekwencji skarga kasacyjna organu podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: Ppsa).

W zażaleniu DIAS wniósł o uchylenie powyższego postanowienia zarzucając naruszenie:

- art. 220 § 1 i 3 w związku z art. 178 Ppsa poprzez odrzucenie skargi kasacyjnej pełnomocnika organu z powodu nieuiszczenia w terminie wpisu sądowego.

Organ argumentował, że w Kancelarii Izby Administracji Skarbowej w Warszawie nie odnotowano wpływu wezwania do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie, zaś ze znajdującego się w aktach sprawy UPP nie wynika możliwość powiązania tego dokumentu z wezwaniem.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela stanowiska prezentowanego przez DIAS zmierzającego do zakwestionowania Urzędowego Poświadczenia Przedłożenia (UPP) jako dowodu doręczenia korespondencji sądowej. W rozpatrywanej sprawie należy mieć bowiem na względzie unormowania dotyczące zasad dokonywania doręczeń przez sąd za pomocą środków komunikacji elektronicznej w przypadku, gdy ich adresatem pozostaje organ administracji publicznej, którego rozstrzygnięcie zostało poddane kontroli sądowoadministracyjnej. Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odnosi się wprost do opisanej sytuacji w art. 74a § 10 i 11. W myśl powołanych przepisów, w przypadku pism doręczanych uczestniczącym w postępowaniu przed sądem prokuratorowi, Rzecznikowi Praw Obywatelskich i Rzecznikowi Praw Dziecka oraz organowi, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, sąd przesyła pismo bezpośrednio do elektronicznej skrzynki podawczej podmiotu publicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, za urzędowym poświadczeniem odbioru (§ 10). Datą doręczenia pism jest wówczas data określona w urzędowym poświadczeniu odbioru (§ 11).

W świetle cytowanych unormowań ustalenie daty doręczenia przesyłki drogą elektroniczną następuje na podstawie Urzędowego Poświadczenia Przedłożenia, które stanowi jednocześnie Urzędowe Poświadczenie Odbioru (zob. art. 3 pkt 20 lit. b ustawy o informatyzacji) i jest generowane automatycznie po przekazaniu przez sąd korespondencji na elektroniczną skrzynkę podawczą organu (co do zasad tworzenia UPP zob. § 13 ust. 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 14 września 2011 r. w sprawie sporządzania i doręczania dokumentów elektronicznych oraz udostępniania formularzy, wzorów i kopii dokumentów elektronicznych - Dz. U. z 2018 r., poz. 180 ze zm.). Na marginesie jedynie zwrócenia uwagi wymaga, że w orzecznictwie kwestionuje się możliwość dokonywania takiego zabiegu (określenia daty doręczenia) w oparciu o UPP wówczas, gdy podmiot publiczny występuje w roli skarżącego, a zatem nie jest organem, o jakim mowa w art. 74a § 10 Ppsa (tj. "organem, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono" - zob. np. postanowienie NSA z 16.01.2018 r., II OZ 1649/17 - treść orzeczenia dostępna w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query).

Uwzględniając powyższe uwagi, za prawidłowe należy uznać ustalenie przez Sąd pierwszej instancji, że doręczenie wezwania do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej nastąpiło w dniu 13 lipca 2021 r. W aktach niniejszej sprawy znajduje się bowiem UPP, będące Urzędowym Poświadczeniem Odbioru, które wskazuje jako datę doręczenia korespondencji DIAS: "2021-07-13T 12:15:40.975" (k. 76 akt sąd.). Brak przy tym podstaw do uwzględnienia zastrzeżeń organu co do braku związku między UPP a przedmiotowym wezwaniem.

Co istotne, dokument UPP poprzedzono wydrukiem maila z dnia 13 lipca 2021 z godz. 10.14 wygenerowanego przez system EZD (system Elektronicznego Zarządzania Dokumentacją w danym sądzie), z którego wynika, że w sprawie III SA/Wa 2281/20 prawidłowo wysłano na adres Izby Administracji Skarbowej w Warszawie korespondencję elektroniczną dotyczącą dokumentu o nazwie "III SA.Wa 2281 Odpis zarządzenia o wpis SK" (k. 75 akt sąd.). Biorąc zatem pod uwagę korelację daty, czasu oraz nazwy wysyłanego dokumentu, jakie zostały uwidocznione w powyższym mailu oraz dołączonym do akt UPP, nie sposób podzielić sugestii organu jakoby Urzędowe Poświadczenie Odbioru mogło dotyczyć innej korespondencji niż wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w rozpatrywanej sprawie.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu zażalenia na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Ppsa, oceniając jako prawidłowe rozstrzygnięcie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej DIAS z powodu jej nieopłacenia