III CZP 120/06
postanowienie – Sąd Najwyższy z dnia 2006-12-15
Najważniejsze z orzeczenia
Sąd Najwyższy odmówił podjęcia uchwały, uznając, że przedstawione pytanie nie miało związku z merytorycznym rozpoznaniem apelacji. Sprawa pokazuje, że zagadnienie prawne z art. 390 k.p.c. musi dotyczyć problemu istotnego dla rozstrzygnięcia sprawy, a nie tylko kwestii formalnych. To ważny sygnał dla praktyki apelacyjnej i sporów o opłaty sądowe.
Dane orzeczenia
SygnaturaIII CZP 120/06
Data orzeczenia2006-12-15
Rodzaj orzeczeniapostanowienie
SądSąd Najwyższy
WydziałWydział III
SędziowieHubert Wrzeszcz (autor uzasadnienia), Kazimierz Zawada, Marek Sychowicz (przewodniczący)
Pełna treść orzeczenia
Sygn. akt III CZP 120/06
POSTANOWIENIE
Dnia 15 grudnia 2006 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Marek Sychowicz (przewodniczący)
SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca)
SSN Kazimierz Zawada
Protokolant Bożena Kowalska
w sprawie z powództwa J.D. oraz K.D.
przeciwko Gminie Miasta K.
o zapłatę,
po rozpoznaniu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu jawnym
w dniu 15 grudnia 2006 r.,
zagadnienia prawnego przedstawionego przez Sąd Okręgowy w K.
postanowieniem z dnia 19 września 2006 r., sygn. akt [...],:
„Czy podlega odrzuceniu - bez wzywania strony do uiszczenia
należnej od niej opłaty sądowej - apelacja wniesiona po dniu 2 marca
2006 r. - przez pełnomocnika powodów, będącego adwokatem,
w której został zawarty wniosek o zwolnienie powodów od kosztów
sądowych, jeżeli od tej apelacji - w terminie otwartym do jej
wniesienia - nie została uiszczona opłata w kwocie 30 zł ?"
odmawia podjęcia uchwały.
2
Uzasadnienie
Powodowie domagali się zasądzenia od pozwanego 16 015,92 zł z tytułu
obniżenia ceny za lokal użytkowy. Sąd Rejonowy w K. wyrokiem z dnia 27 kwietnia
2006 r. zasądził od pozwanego na rzecz powodów solidarne 483,68 zł, oddalił
powództwa w pozostałej części i nie obciążył powodów kosztami procesu.
Wyrok zaskarżyły obie strony. W imieniu powodów apelację wniósł adwokat.
Od apelacji, która zawiera wniosek o zwolnienie od opłaty (błędnie nazwanej
wpisem), nie została uiszczona żadna opłata.
Sąd Okręgowy w K., któremu została przedstawiona apelacja powodów do
merytorycznego rozpoznania, przedstawił – na podstawie art. 390 § 1 k.p.c. –
przytoczone na wstępie zagadnienie prawne.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 390 § 1 k.p.c., jeżeli przy rozpoznawaniu apelacji powstanie
zagadnienie prawne budzące wątpliwości, sąd może przedstawić to zagadnienie do
rozstrzygnięcia Sądowi Najwyższemu, odraczając rozpoznanie sprawy.
Należy podzielić pogląd – wyrażany w piśmiennictwie i w orzecznictwie –
że zagadnienie prawne stanowiące przedmiot zapytania sądu odwoławczego
powinno dotyczyć jedynie takich problemów prawnych, które pozostają w związku
z rozstrzygnięciem sprawy, co oznacza istnienie związku przyczynowego między
problemem prawnym a podjęciem decyzji co do istoty sprawy (por. postanowienie
Sądu Najwyższego z dnia 9 marca 1972 r., III PZP 2/72, Inf. Pr.1972, nr 1-2, poz. 7
i wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 lutego 1975 r., I PR 31/75, OSNC 1975, Nr
12, poz. 176).
Tymczasem w sprawie, w której zostało przedstawione zagadnienie prawne,
taka sytuacja nie zachodzi. Sąd Okręgowy nie przystąpił – co podkreślił
w uzasadnieniu postanowienia – do merytorycznego rozpoznania apelacji.
Stanowiący przedmiot zagadnienia prawego problem prawny nie ma więc związku
z merytorycznym rozpoznawaniem apelacji, a dotyczy wątpliwości związanych
3
z kwestią należnej opłaty od tego środka odwoławczego. W tej sytuacji należało
odmówić rozstrzygnięcia przedstawionego zagadnienia prawnego, ponieważ
nie spełnia ona wymagań przewidzianych w art. 390 § 1 k.p.c.
Jedynie ubocznie należy zauważyć, że w myśl uchwały Sądu Najwyższego
z dnia 7 grudnia 2006 r., III CZP 110/06 obowiązek uiszczenia opłaty podstawowej
od apelacji, w której zawarto wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, powstaje
po uwzględnieniu tego wniosku.
Z przestawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji
postanowienia.
Powiązane przepisy
Podobne orzeczenia
Zadośćuczynienie za błąd lekarzy przy diagnostyce raka
XV C 222/12 · 2013-07-23
Zasiedzenie nieruchomości: kto musi obalić samoistne posiadanie?
IX Ca 366/15 · 2015-10-08
Czynsz za piwnice przy lokalu użytkowym – wyrok SR
I C 185/13 · 2015-12-30
Zapłata za dostarczone środki farmaceutyczne – wyrok SR
I C 825/15 · 2015-11-16
Powództwo przeciwegzekucyjne po wygaśnięciu tytułu – wyrok SO
IX Ca 483/15 · 2015-10-01
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)